Udaipur is de stad van Octopussy en dat zul je hier weten ook. In elk restaurantje start om een uur of zeven de DVD van deze James Bond klassieker en besteld Roger Moore z'n drank weer "shaken not stirred"...
En waarom; ... Udaipur figureert voor een groot deel van de film als achtergrond en daar zijn ze trots op, zelfs na 25 jaar... En dus bekijken wij hem de eerste avond in Udaipur ook nog maar eens een keertje op het dakterras. Het is wel grappig om te zien dat je zo op de locaties uit de film neerkijkt.

On zes uur je bed uit om het ochtendlicht de Taj Mahal te zien strelen. We zijn niet de enige die dat plan hadden deze ochtend.... Bij de enige poort die op dit tijdstip open is staan twee lange rijen, een voor de vrouwen en een voor de mannen. Dat gaat dus even duren, ze controleren ook weer heel stipt en ons rugzakje mag niet mee naar binnen. De inhoud weer wel, dus met camera en waterfles door de controle...

Voor ons laatste treinritje gaan we een keertje niet via Kioto station. We lopen nu eerst naar een station in de buurt om daar de Keihan lijn te pakken. Met deze trein kunnen we weer vlak in de buurt van ons volgende hotel uitstapppen. Het is maar een kort ritje en na een klein uurtje staan we midden in Osaka.

Het plan is om vandaag direct vanuit Hama de bus naar Amman in Jordanië te pakken. Die zou om 1300 uur gaan zo is ons gisteren bij het busmaatschappijtje verzekerd maar je voelt hem al aankomen, vandaag dus toch weer niet... Vannacht om 0100 uur kunnen we mee. Nou ik dacht het niet..., dus toch dan maar via Damascus gaan reizen. Het had ons wel prettig geleken om deze metropool te omzeilen maar nu zit er niets anders op. En hier is de kans op een bus naar Amman nou eenmaal groter.

Na La Paz gaan we naar het Titicaca meer en wel naar het plaatsje Copacabana. Copacabana ligt direct aan het meer vlak bij de grens met Peru. Het is een echt vakantiedorp. Veel mensen uit La Paz komen hier ook voor een paar dagen vakantie houden. Het is dan ook een gezellige brei van restaurantjes en hostels en de gewone straathandel.

Met de bus gaan we door het grootste deel van Centraal Sarawak. Eerst naar Miri, vervolgens Bintulu en uiteindelijk Sibu. Het zijn alle drie bedrijvige provincie stadjes. Niet heel fraai of zo, meestal gewoon de saaie vierkante betonbouw. Maar wel alle drie gelegen aan rivieren naar zee. En dat maakt dat het vooral aan het einde van de middag lekker afkoelt door de wind vanaf zee. Is ook wel welkom want het is alle dagen vol op zon waardoor het rond de middag bar heet is.