Las Penitas is maar een klein stukje van Leon maar een wereld van verschil. Hier is het enige wat je hoort het bulderen van de golven die uitrollen op het zwarte zand. Het dorpje heeft wat accommodatie, een paar restaurantjes, en de rest is kleine huisjes van de mensen die hier dagelijks met hun bootje de zee opgaan om te vissen.

Dansen op de vulkaan, De Dijk zong het al jaren geleden. Nooit geweten dat het ooit zo treffend zou samenkomen. Vandaag zagen we een discotheca op de helling van de vulkaan, bijna in het lavaveld. Go where the action is! En actie hebben ze hier zo nu en dan. Hier is La Fortuna en de vulkaan is de Arenal.
Ze zeggen een van de tien meest actieve ter wereld. En de foto's in de shops liegen er niet om, prachtige rode banen met lava die als aardbeiensaus van een ijsje aflopen. Dat willen wij ook wel eens zien! Maar ja, de afgelopen weken is Colussus zoals ze hem hier noemen ten ruste. Een miniem pluimpje op de top is alles wat we van vulkanische activiteit te zien krijgen!

Ons laatste stuk Peru gaat weer via de kust. Via de PanAmericana naar het noorden. Zo gauw als we de bergen van Cordillera Blanca uit zijn wordt het landschap weer vlak en steeds droger om uiteindelijk gewoon weer in woestijn te eindigen. En die woestijn rijden we nu dus door richting het noorden.

In Aqaba zijn we dus niet al te lang gebleven. Er gaat een directe bus naar Karak en die start vlak in de buurt van ons hotel. Het is weer even wachten tot de bus geheel vol zit en dan vertrekt de chauffeur. Op naar verkoeling.

Karak is een klein stadje halverwege Aqaba en Amman. Het ligt wat hoger in de bergen en heeft één grote bezienswaardigheid en dat is het kruisvaarders kasteel.

Van Medellin pakken we de bus naar Armenia. Staat een uur of zes voor, wordt een uur of acht. Maar wel een fraaie rit die eindigt door de koffieplantages van de Zona Cafetaria. De buschauffeur zet ons af bij een splitsing waar we de bus naar Salento kunnen pakken. Was een goede tip want het scheelt zeker een uur reistijd. En dan met een klein busje naar Salento. We doen dit dorpje eigenlijk vooral aan om de lange reis van Medellin naar Popayan te breken, maar het is ook een heel leuke plek om te verblijven.

De Villarica vulkaan is er ook alweer eentje met de perfecte vorm. Mooie kegel, witte top en een fraai pluimpje rook wat afsteekt tegen de blauwe hemel. Want mooi weer is het die eerste dag onder de vulkaan. Het dorpje waar we zitten heet Pucon en is de populairste bestemming in de zuidelijke Andes voor Chilenen. In de zomermaanden is het hier mas massatoerisme, nu is het perfect. Niet druk en doordat er nu veeeeel meer hostels zijn dan bezoekers zijn de prijzen heerlijk betaalbaar.