Manuel Antonio is het laatste park wat we bezoeken in Costa Rica. Het ligt vlak bij de plaats Quepos en is eenvoudig in een kwartiertje met de bus te bereiken. Het valt wel meteen op dat dit een andere toeristische omgeving is dan die we tot nu toe hebben bezocht. Hier is het HEEL druk, in onze beleving dan. De weg er naar toe is volgebouwd met hotels en restaurants. Heel veel.

Om half zes gaat het wekkertje en een half uur later worden we opgepikt door een taxi. Met een noodgang al toeterend naar het busstation gereden en dus ruim op tijd aanwezig. Hier ontmoeten we de anderen die meegaan met de trip. Michael, John, Tessa, Volkan, Itana en Helen. Achtereenvolgens uit Australie, Engeland, Duitsland en Engeland. Weer een internationaal gebeuren dus. De gids is Irene, een stevige Arequipaanse jongedame.

Naar Afrika! Met Egypt Air vliegen we via Cairo naar Johannesburg. 's Ochtends om zeven uur gearriveerd. Net als kennelijk nog wat vliegtuigen want de rijen voor de douane zijn lang. Maar toch zijn we er nog vrij vlot doorheen. Onze tassen draaien al rondjes op de bagageband en gelukkig zijn ze alle vier(!) aanwezig. Het zijn er twee meer dan normaal vanwege alle camping zooi die we meeslepen.

Van de 80 mile beach gaan we naar Broome. Een klein stadje aan de kust. Maar erg populair bij de zonliefhebbers. Het is zo druk op de campings dat ze helemaal een soort overloop hebben op de plaatselijke sportvelden. Maar dit betreft vooral de caravans en campers en voor ons ieniminie tentje zonder "power" is altijd wel plaats. Dus we kunnen nog ruimschoots in de backpackershoek staan. Gezellig naast een stel laatbloeiende hippies met VW combibus en de hele dag Jimi Hendrix op de radio.

Om half acht gearriveerd in Pingyao. Hier willen we een dag blijven. Op het station staan de mannetjes alweer klaar en eentje is van het guesthouse dat we op het oog hadden. We belanden in een soort elektrisch golfkarretje en rijden gratis naar het guesthouse. Het ligt midden in het oude centrum van Pingyao en is geheel in de mooie authentieke bouwstijl. Ze hebben hier prachtige kamers met oude Chinese hemelbedden. Maar we gaan toch voor iets eenvoudigers en goedkopers.

De vlucht is heel relaxed. De elf uur vliegen letterlijk voorbij met de films op het schermpje. Een prachtig systeem in dit vliegtuig; je kan de films zelf starten en onderbreken. Nog niet eerder gehad maar heel gaaf. We passeren de datumgrens en de uren tellen dus weer terug. Er zit een tijdsverschil van maar liefst zestien uur tussen Nieuw Zeeland en Chili waardoor we maandag om een uur of vijf 's middags vertrekken en dezelfde maandag om twaalf uur 's middags aankomen in Santiago. Dit wordt een maandag van veertig uur lang!