De bus naar Phnom penh vertrekt om zeven uur. Zoals verwacht een knappe bus. Je betaald wat meer maar dan heb je ook wat. We hebben gisteren nog net de twee laatste plaatsen helemaal achterin kunnen boeken. Maar dat maakt verder niet zoveel uit want het is een rustige busrit. De weg naar Phnom penh is veel beter dan verwacht. Het hele hoofdwegen net wordt met buitenlandse steun opgeknapt.

De trein brengt ons in iets meer dan twee uur van Kanazawa naar Kyoto. We vertrekken in de regen, bij aankomst is het droog. De eerste indruk is in Kyoto goed geregeld. Het station aldaar is mega indrukwekkend. Niet zozeer aan de buitenkant, maar des te meer aan de binnenzijde.

Dansen op de vulkaan, De Dijk zong het al jaren geleden. Nooit geweten dat het ooit zo treffend zou samenkomen. Vandaag zagen we een discotheca op de helling van de vulkaan, bijna in het lavaveld. Go where the action is! En actie hebben ze hier zo nu en dan. Hier is La Fortuna en de vulkaan is de Arenal.
Ze zeggen een van de tien meest actieve ter wereld. En de foto's in de shops liegen er niet om, prachtige rode banen met lava die als aardbeiensaus van een ijsje aflopen. Dat willen wij ook wel eens zien! Maar ja, de afgelopen weken is Colussus zoals ze hem hier noemen ten ruste. Een miniem pluimpje op de top is alles wat we van vulkanische activiteit te zien krijgen!

Vertrek uit Sossusvlei betekent eerst weer een uurtje of wat gravelroad. Het is dezelfde weg als welke we heen genomen hebben en ditmaal rijden we met het zonnetje in de rug. Wederom overnacht in Mariental bij de “La vida inn”. De dag er op richting Keetmanshoop. Dit gaat lekker snel want vandaag de hele dag asfaltweg. In Keetmanshoop eerst even de voorraden aangevuld en vervolgens een 20 kilometer richting het oosten naar een campsite bij het kokerbomenwoud.

De meest aanbeden man in de Filipijnen is hij nog niet. In dit vrome land staat god nog altijd nummer een. Maar hij staat wel met stip op twee Manny Pacquiao; “The Pacman”. Zonder twijfel de populairste persoon in Filipinoland. Manny is bokser en sinds een jaar of wat wereldtitelhouder. Schijnt ook de beste pound-for-pound bokser ter wereld te zijn. Wat dat ook moge zijn. En dus kom je hem overal tegen.

Naar Torres del Paine. Iets na zeven worden we opgepikt voor het hostel. Het park is op zo'n 150 kilometer van Puerto Natales dus een kleine twee uur rijden. Bij de entree de toegang betaald en in een andere bus gestapt die een stukje verder het park in gaat. Tot lago Pehoe waar we overstappen op een boot die ons naar de andere kant van het meer brengt. Inmiddels is het dan een uur of een maar we kunnen eindelijk beginnen! Rugzak op en gaan!