Een Italiaans restaurant op de luchthaven van Helsinki met de naam "Pronto". Snelle bediening dus zou je zeggen, toch meld de serveerster bij bestelling meteen dat het wel een half uurtje gaat duren. Druk, druk, druk. Niet dat het veel uitmaakt want op het departures bord knippert al sinds uren de mededeling dat we om 22:00 meer info krijgen over de status van onze vlucht. En dat terwijl we om 20:00 zouden vliegen. Rustig afwachten dus, op vlucht en pizza.

Van Mandalay naar Pyin u lwin
We rijden al weer vroeg door Mandalay. De ochtendspits is in volle gang. Hoewel deze voor 80% uit fietsers bestaat is er af en toe toch geen doorkomen aan, ze krioelen aan alle kanten over straat. Als we de stad uit zijn komen we al snel in de heuvels. Het is een mooi landschap. Na een uurtje of wat zijn we bij de eerste stop voor vandaag; de Anasikan waterval. Het is zo'n drie kwartier afdalen van de weg naar de waterval. Het hele pad krijgen we gezelschap van drie dametjes die ons aan alle kanten willen bijstaan. Anita wordt bijna naar beneden gedragen! 

De meest aanbeden man in de Filipijnen is hij nog niet. In dit vrome land staat god nog altijd nummer een. Maar hij staat wel met stip op twee Manny Pacquiao; “The Pacman”. Zonder twijfel de populairste persoon in Filipinoland. Manny is bokser en sinds een jaar of wat wereldtitelhouder. Schijnt ook de beste pound-for-pound bokser ter wereld te zijn. Wat dat ook moge zijn. En dus kom je hem overal tegen.

Granada is een stad aan het andere uiteinde van Cocibolca, de locale naam van Lago Nicaragua. Veel koloniale gebouwen en heel wat kerken. En allemaal voorzien van een vrolijk kleurtje. Want Granada is vooral een heel kleurrijke stad.
We komen hier met achtereenvolgens boot-taxi-bus-minibus vanuit Ometepe. En evengoed duurt het geheel niet langer dan een uurtje of vier. De reisafstanden zijn hier niet zo erg groot.

Yerevan is de hoofdstad van Armenië, het eest zuidelijke land in de Kaukasus. Ons plan is om met de minibus te reizen tussen Tbilisi en Yerevan maar als we arriveren bij het busstation gooien we dat weer om. Bij aankomst staat er gelijk weer een aantal taximannetjes wat ons aanspreekt. Deze komen al uit Armenie en bieden aan om ons te rijden voor een prijs die maar iets hoger is dan wat we kwijt zouden zijn als we samen met de minibus zouden gaan. En dat voor een rit van zes uur, dan is de keuze weer snel gemaakt!

Onze volgende bestemming is het Ningaloo National park. Het is een kleine dag rijden van de Blowholes naar Exmouth, het plaatsje wat de "poort" naar Ningaloo is. De eerste nacht blijven we in Exmouth. Exmouth ligt op een landtong waarvan een groot deel het nationale park is. Aan alle kanten ligt de zee en vanaf de hoofdweg lopen er overal paden naar baaien en stranden.