Vandaag op pad in La Serena. Eerst langs een park met een kleine stads dierentuin gelopen. Voor het eerst lama's en condors gezien. Verder een rondje langs oude kerkje's en kerken en een markt bezocht. De website weer eens wat bijgewerkt en toen naar de supermarkt voor lunch en diner. De supermarkten zijn hier enorm en heel westers.

Half vijf, da's best vroeg... Toch gaat het wekkertje. Valt niet mee als je biologische klok nog door de jetlag op standje remslaap staat...
Vanochtend gaan we met een roeibootje de zonsopgang op de Ganges meemaken.
Als we door de steegjes lopen komt het leven al aardig op gang; fietsers, sadhu's, koeien, alles is al in beweging.

Vandaag naar Queenstown gereden. Lekker rustig aan, veel stoppen. Het is zacht weer. We rijden tegen de stroom in die vanuit Queenstown een dagje Milford Sound doet. Tientallen bussen passeren. In Queenstown eerst langs het visitorcentre geweest en naar de DOC voor info over wandelingen in de buurt. Verder is Queenstown een heel toeristisch stadje. Niet echt bijzonder.

Als je van meren in de bergen houdt moet je naar Bariloche! Deze stad ligt midden in wat hier het meren gebied wordt genoemd. En met reden want het is hier water overal waar je kijkt. Bariloche ligt zelf aan een van de grootste meren; het Lago Nahuel Huapi. En Bariloche is een paradijs voor iedereen die van chocolade houdt. Ze hebben hier winkels zo groot als een supermarkt met alleen maar chocola. Ook als chocoladefondue!

De trein van Bikaner naar Jaisalmer rijdt pas sinds een maand of wat op dit traject. En kennelijk moet daar nog wat extra bekendheid aan gegeven worden want zo leeg hebben we ze nog niet meegemaakt. Zijn ze normaal tot de laatste plek volgeboekt, hier hebben we op een gegeven moment de komplete wagen voor ons zelf.
Bij boeking zagen we dat er geen aircowagon was en dus gekozen voor de normale sleeperwagon. En dat blijkt in de woestijn niet zo'n heel goed idee... De eerste uren gaan nog wel qua temperatuur want we zijn vroeg vertrokken, maar er begint meteen een geweldige stofwolk naar binnen te komen. Na een uurtje of wat is alles bedekt onder een enorme laag stof. Het zonnetje straalt inmiddels ook op volle kracht en de temperatuur loopt lekker op.

De busrit van Arequipa naar Nazca duurt zo'n tien uur. Zodra we Arequipa verlaten is het gedaan met de hoogvlakte en zakken we naar zeeniveau. Bijna zeven weken op hoogte geweest. We rijden nu weer de woestijn in. De enorme zandduinen liggen van ver in het binnenland tot in de zee. Het is een onherbergzaam ruig landschap, maar mooi om te zien. Het hele stuk tot Nazca blijft woestijn, onmetelijk groot.