Voor het eerst overnacht boven de 5000 meter. En dat was te merken! Ik had behoorlijk last van slapeloosheid, je bent moe en wilt wel slapen maar op een of andere manier lukt het gewoon niet. Een kort nachtje dus. Maar we klagen niet want het kan allemaal veel vervelender op deze hoogte.
Als we wakker worden openen we eerst de gordijnen van ons kamertje. En daar ligt hij dan in volle glorie; Qomolangma op z'n Tibetaans ofwel Mt. Everest. Het is weer een wolkeloze dag en de witte top steekt scherp af tegen het heldere blauw.

Het waait nog steeds hard maar het stof is verdwenen en de zon staat weer helder aan de hemel. Ali stapt achter het stuur van het busje van de familie en we gaan richting de graven. In de heuvels achter de ruine's van Palmyra staan her en der van deze graven. Het zijn vierkante torens van een verdieping of vier. Binnen is nog wat terug te zien van de vroegere inrichting maar verder zijn ze vrij kaal. We laten ons afzetten bij de ruine's van Palmyra en gaan eerst naar de tempel van Bel. Dit is het best bewaard gebleven monument en was vroeger het religieuze centrum van de stad.

Kazbegi is een plaatsje in het noord-oosten van Georgië vlak bij de Russische grens. Feitelijk heet het nu weer Stephantsminda net zoals voor dat de Russen het Kazbegi noemden, maar Kazbegi is de naam die je overal gebruikt ziet worden.

Het is weer vroeg als we vertrekken uit Langmusi. Er is nog weinig volk op straat en de meeste actie komt van de boer die z'n yaks door de straten drijft. Mooie beesten zijn het, zo groot en indrukwekkend en evengoed zo schijterig als je op ze afloopt. Het is de enige afleiding op dit uur want verder blijft het stil. Iets te stil eigenlijk want de bus komt niet opdagen.

We verlaten de Filipijnen in een vliegtuig wat misschien voor een tiende gevuld is. Het is een cheapy, dus geen maaltijden aan boord. Het cabinepersoneel heeft dan ook al snel niets meer te doen en besluit er een verloting tegen aan te gooien. Er wordt telkens een getal en een letter getrokken, wat dan tezamen een stoelnummer vormt. Geweldig idee in een vrijwel leeg toestel! Het wordt dan ook onbedoeld erg grappig. Oneindig nummers trekken die niet bezet zijn...

Een dagje naar het rif!
De boot waar we mee gaan is groot en modern. Met een enorme snelheid gaat ie door het water. Er is ruimte voor wel 130 man aan boord maar gelukkig is het niet zo druk vandaag. We settelen ons op het bovenste dek in het zonnetje. Na bijna twee uur varen komen we aan bij het rif. Prachtig rustig water in allerlei kleuren blauw ligt op ons te wachten.