Natuurlijk ook ons lekker cultureel vermaakt in Kathmandu. Zo zijn we naar de Bodnath tempel geweest: de grootste boeddhistische tempel van Nepal. Hier in de buurt wonen veel Tibetanen die het land zijn uit gevlucht na de Chinese invasie in 1959. Vanaf een dakterras hadden we een mooi uitzicht op 'de ogen' in de stupa.
.
Van Liberia naar Montezuma kost bijna een hele dag. Terwijl het nou ook weer niet heel ver weg is. Het begint al als we om zeven uur op het busstation staan en de eerste bus naar Punta Arenas pas om half negen vertrekt. Beetje lang wachten, dus we nemen de bus naar Canas ongeveer halverwege. Daar even overstappen dachten we, maar ook hier duurt het nog een uur tot de volgende bus naar Punta Arenas vertrekt. In Punta Arenas lopen we naar de terminal om de ferry te nemen naar het schiereiland Nicoya. Beetje foute inschatting, qua afstand, hadden beter een taxi kunnen nemen. Dan wachten op de ferry, vertrekt om twee uur. Uurtje lekker uitwaaien aan boord, en dan de volgende bus in die in dik twee uur naar Montezuma hobbelt. Pff...
Het Ganga Fuji Home in Varanasi. Ergens in een van de smalle steegjes die het doolhof van de oude stad vormen. Gisteravond met hulp van een commisiemannetje uiteindelijk gevonden. Het maakte even niet meer uit, normaal vragen we ze vriendelijk om op te donderen, nu na een leuke wandeling door de stad met het zweet op het voorhoofd wilden we maar twee dingen; douchen en slapen!
Xi'an is ook zo'n flink uit de kluiten gewassen stadje, zo'n 6,6 miljoen mensen leven hier. En op zaterdag gaan ze allemaal de stad in om te shoppen. Althans zo lijkt het. Het is dus zaterdag vandaag en wij hebben het nobele idee om eens wat aan de conditie te gaan doen. Dus niet meer rustig wandelend door zo'n stadje kuieren, nee we gaan sportief op de fiets! Voor het hotel staat op straat een "fietsen op de stoep parkeerbeheer mannetje" en die wil ook wel verhuren.
We verlaten de Filipijnen in een vliegtuig wat misschien voor een tiende gevuld is. Het is een cheapy, dus geen maaltijden aan boord. Het cabinepersoneel heeft dan ook al snel niets meer te doen en besluit er een verloting tegen aan te gooien. Er wordt telkens een getal en een letter getrokken, wat dan tezamen een stoelnummer vormt. Geweldig idee in een vrijwel leeg toestel! Het wordt dan ook onbedoeld erg grappig. Oneindig nummers trekken die niet bezet zijn...








