Voor ons laatste bezoek in het noorden zijn we van Salta naar Cachi gereisd. Een prachtige busrit door de bergen. Eerst een smalle kloof, dan omhoog over groene bergen, stukje hoogvlakte, door het nationaal park “Los Cordones” (tien-duizenden enorme cactussen, bizar gezicht) en uiteindelijk in het dal aanbeland waar Cachi ligt. En aangezien we een middag-bus hadden was het bij aankomst al avond. En een zaterdagavond. En in dit geval maakte dat net het verschil. Het ienieminie dorpje krijgt in het weekend nogal wat bezoekers uit de stad voor een korte break. Geen bed meer te vinden!
.
Argentinië, nieuw land nieuwe avonturen!
Mendoza is de eerste stad die we aandoen. De rit er naar toe is prachtig. Dwars door de Andes. Een tunnel vormt de feitelijke grens tussen Chili en Argentinië maar de paspoort controle is een kilometer of wat verderop. In een enorme hal staan alle douane kantoortjes. Overdekt dus, wat op deze hoogte geen overbodige luxe is. Het is er nu al lekker fris, laat staan in de winter.
Al een paar dagen loop ik met het idee om een van de vulkanen in de omgeving te beklimmen. Er liggen er hier een heel stel in de nabijheid van Arequipa; de Misti (5820), Sabancaya (5976), Hualca Hualca (6025), Ampato (6288) en Chachani (6090). De Misti en Chachani zijn echt heel dichtbij en ook goed te zien vanuit Arequipa, tenminste als het helder is. De Misti is een vulkaan uit het boekje, prachtige conische vorm en bovendien werkend, dus met een krater vol bubbels.
We rijden door de smalle Caprivistrook naar het westen van Namibië. Hier nog veel kleine dorpje met hutten en overal vee. Onderweg staan er in een dorpje wat mensen met houtsnijwerk langs de weg. Hier wat lokale kunstnijverheid ingeslagen. En dan weer door. Het is een enorm lang recht stuk weg.
Vanochtend het vertrouwde schaaltje rijstpap met brood en yoghurt naar binnen gewerkt. Dit is de laatste dagen vaste prik in de homestays. Prima te doen. We laden de spullen weer in de wagen en gaan op op pad. Richting Murghab vandaag.
Dag 2, van Samye naar Nagartse
Vroeg opgestaan want het wordt een lange dag. Het schemert nog een beetje als we de kloosterpoort uit rijden. De eerste kilometers gaan weer door een prachtig zandduinen landschap. Af en toe zijn er kleine oase's waar men bomen heeft geplant en beekjes stromen. Op deze plekken wemelt het van de hazen, ze schieten links en rechts voor de auto weg. Hierna klimt de weg omhoog en kijken we over de rivierdelta uit. Op een rotspunt vlak langs de weg zit een grote arend. Als we de auto stoppen blijft hij rustig zitten, dus een mooie kans om foto's te maken.








