De oude straatjes van Langzhong glimmen in het avondlicht door de vele regen van vandaag. Uren heeft het geregend maar gelukkig is het nu weer droog. We  wandelen langs scheefgezakte houten huisjes met de kenmerkende grijze pannen op het dak. Langzhong is zo'n stadje met een oud historisch centrum. Gelukkig is dit nog een “levend” oud stadje.

We zijn terug aan de kust, en het is gelijk lekker zonnig weer. Goed temperatuurtje ook. Is wel even lekker na de kou in de bergen. Via Bega rijden we naar Eden. Een heel toeristisch plaatsje aan een baai. Daarna een dag doorgebracht in de omgeving van Mallacouta. Alweer zo'n leuk dorpje aan zee. Het ligt midden in een enorm nationaal park, mooie omgeving dus.

• Roadtrip

Dag 1, van Lhasa naar Samye. 

Keurig op tijd komt ons autootje voor de komende week de binnenplaats van het Kirey opgereden. Het is een ouder type Landcruiser dan tijdens de vorige trip (type 62). Iets meer basic dus maar verder ziet hij er goed uit. De gids heet Hishi en de driver Norsa, het zijn rustige bescheiden mannen. De weg naar Samye gaat langs de rivier en is vrij eentonig. Het wordt weer leuk als we bij de ferry aankomen. Deze brengt ons over de Bramaputra, de heilige rivier.

Voor het eerst staat er iemand met een bordje met onze naam er op te wachten bij de uitgang van het vliegveld. We worden opgehaald, wat een luxe. Het leek ons wel een goed idee dit keer. We komen tenslotte pas na middernacht aan en dan is het wel gemakkelijk om je taxi en hotel alvast maar geregeld te hebben. En dus zoeven we in no-time over een bijna verlaten snelweg richting Casablanca.

Dag 3, van Nagartse naar Gyantse

De dag begint weer een beetje als gisteren. Als we een stukje buiten Nagartse zijn zit er weer een grote roofvogel op een rots. Weer een fotokansje dus. De weg die we volgen is erg prettig. Onverhard maar mooi vlak zodat je lekker kan doorrijden.
Bij de Karo-la pas is het uitzicht geweldig. Er is hier een stuwmeer wat zich tussen de bergen heeft gewrongen. Vanaf het hoogste punt zie je het meer drie kanten opgaan. De turqoise kleur past mooi bij het bruin van de bergen. We hebben hier gelijk maar een korte lunch gehouden want het is een prachtige plek.

Klokslag half zeven 's ochtends lopen we het kantoortje van de "Challenge" busmaatschappij binnen. Met deze busmaatschappij zijn we ook vanuit Damascus gekomen en dat is zo goed bevallen dat we ze ook weer terug nemen. Gisteren hebben we al kaartjes gekocht en dat is een goed plan geweest want hij zit helemaal vol. En dus schuiven we voor de laatste keer door de verkeerschaos van Amman. Op naar de grens!

Het is maar een uurtje rijden tot de grenspost. Eerst het ritueel van vaarwel bij de Jordaanse grens, dan een stukje niemandsland, en dan weer een warm welkom als we Syrie in willen.