De reisdag naar Sighnaghi begint met een wandeling richting busstation van Sheki. Buiten de poort staan taximannetjes die ons wel willen brengen. We onderhandelen wat met een van hen, maar hij vraagt nog te veel. Dan eerst maar kijken of het marsrutjka busje er al staat. Deze minibusjes vormen de ruggengraat van het openbaar vervoer in deze regio.

Is Anita de eerste dag met twee anderen een tripje maken door de omgeving. Langs dorpje's, kerken, oude landhuizen en mooie uitzichtpunten. Terug in de stad het internet even bijgewerkt en 's avonds eten bij een van de balkons op het plaza zodat er een mooi uitzicht is op het plein.

Onze eerste reisdag. Vandaag gaan we naar Nationaal park Torteguero aan de Caribische kust. Eerst een taxi genomen naar Caribe Terminal, het busstation vanwaar alle bussen richting deze hoek gaan. Bus gepakt naar Cariari. Na een minuut of tien zijn we buiten de beton jungle van San Jose en heeft deze plaats gemaakt voor de groene variant. Mooie rit door de bergen die de scheiding vormen tussen San Jose en de kust regio. Overal alle kleuren groen tegen de hellingen. Rond de middag in Cariari. Het is hier inmiddels een stuk vochtiger en warmer dan in de hoofdstad.

Dag 3, van Nagartse naar Gyantse

De dag begint weer een beetje als gisteren. Als we een stukje buiten Nagartse zijn zit er weer een grote roofvogel op een rots. Weer een fotokansje dus. De weg die we volgen is erg prettig. Onverhard maar mooi vlak zodat je lekker kan doorrijden.
Bij de Karo-la pas is het uitzicht geweldig. Er is hier een stuwmeer wat zich tussen de bergen heeft gewrongen. Vanaf het hoogste punt zie je het meer drie kanten opgaan. De turqoise kleur past mooi bij het bruin van de bergen. We hebben hier gelijk maar een korte lunch gehouden want het is een prachtige plek.

De ochtend van vertrek staan we al weer ruim op tijd langs de weg. Net als vele anderen overigens want het is hier druk! Vervolgens op miraculeuze wijze de bus gemist. Er komen er twee; beide lossen, laden en vertrekken. En als ze uit het zicht verdwijnen blijkt een van de twee onze bus te zijn geweest. Alleen was 'ie niet als zodanig herkenbaar... Gelukkig staat er nog een man of 20 te kijken of ze water zien branden dus we zijn niet de enige.... Iemand rent snel naar het winkeltje waar de kaartjes worden verkocht en laat de buschauffeur bellen. En na een minuut of 10 komt hij weer de hoek om gevlogen. Alles er in en op pad!