Vroeg een taxi genomen naar de busterminal buiten de stad. Dit is waar de lange afstand bussen vertrekken. Het is een kaartje kopen en gaan want de bus staat al op punt van vertrek. Zodra we de grauwe buitenwijken van Damascus uit zijn wordt het landschap afwisselend; woestijn en dan weer vruchtbaar groen. Mooie omgeving.Twee uurtjes later in Homs, hier pakken we een micro busje naar Krak de Chevallier. Gelukkig met hulp van een aardige Syriër die redelijk Engels spreekt want vindt maar eens het juiste witte busje uit die chaotische mierenhoop van 500 witte busjes...

Tokyo van uit de hoogte! Er zijn een paar plekken waar de bouwsels tot de wolken reizen. En dan heb je een mooi uitzicht! De bekendste is de Tokyo Sky Tree, een enorme toren die er uitziet als een zendmast. Hoog maar ook behoorllijk prijzig om te bestijgen. Er is een plaatselijke kopie van de Eiffeltoren maar die is aan alle kanten ingehaald qua hoogte. En er is het Tokyo Metropolitan Government Offices gebouw.

Fris en fruitig stappen we rond in Rio. Zo'n vlucht is toch wel even wat anders dan meer dan twintig uur in de bus. Op het vliegveld de bus genomen naar het centrum. Deze doet er wel nog even een uurtje over om in Ipanema te komen. Maar als we uitstappen staan we letterlijk al met onze voeten in het beroemde zand. De busstop is aan het strand. We verblijven deze dagen in het “hostelstraatje” van Ipanema. Een doodlopend straatje met een stuk of zeven hostels. 's Avonds gaat iedereen op straat staan beppen..., heel gezellig.

Het plan is om vandaag direct vanuit Hama de bus naar Amman in Jordanië te pakken. Die zou om 1300 uur gaan zo is ons gisteren bij het busmaatschappijtje verzekerd maar je voelt hem al aankomen, vandaag dus toch weer niet... Vannacht om 0100 uur kunnen we mee. Nou ik dacht het niet..., dus toch dan maar via Damascus gaan reizen. Het had ons wel prettig geleken om deze metropool te omzeilen maar nu zit er niets anders op. En hier is de kans op een bus naar Amman nou eenmaal groter.

Het is vandaag zondag. Gisteren werd dit kleine stadje werkelijk overspoelt met Chinese tourgroepen. Bus na bus kwam z'n lading legen. Het zag echt zwart van de mensen. De tourgroepen maken ook dat het zo massaal overkomt. Vanaf het moment dat ze de bus uit mogen verplaatst iedereen zich met "de groep". Er komt dus altijd een groep tegelijk dat mooie uitzichtpunt op of dat kleine restaurantje binnen. Soms denk je wel eens " nu even niet", maar dat hoort ook gewoon bij China. Als er hier maar een promille van de inwoners van een grote stad (zeg Shanghai, want die lopen hier veel rond) denkt "we gaan dit weekend lekker naar Yangshuo" dan zijn dat al snel weer een tiental bussen vol. Maar over het algemeen zijn ze heel gezellig en maken een hoop lol.

Mooi op tijd op Melbourne Airport gearriveerd. Taxi genomen naar de camperverhuurtoko. “Apollo” dit keer. Iets andere uitstraling dan de familiebusiness van Tasmanie. Hier een strak en modern kantoor en een parkeerplaats die wit ziet van alle campers. Na de nodige formaliteiten en het zwaaien met creditcards er eentje meegekregen. Prachtig nieuw bussie. Ongeveer 200000 minder kilometers op de teller dan de vorige en ziet er ook nog heel strak uit. Ja ja, wij reizen op stand..... ahum.