We zijn in een uurtje of vier van de zuidelijke helft naar de noordelijke helft verhuist van Nationaal park Los Glacieres. Het sightseeing bij de gletsjer wordt weer ingeruild voor actief in de weer op de paden van het gebied rondom El Chalten. El chalten is een dorpje van nog geen 25 jaar oud. Ooit opgericht om de Argentijnse aanwezigheid bij een grensconflict met Chili te aan te tonen. En inmiddels profileert het zich als “trekking capital of Argentina”. Vanwege de uitgebreide mogelijkheden om de benen te strekken in deze omgeving.

Finnair heeft een nieuwe bestemming in haar programma; Chongqing. En als we heen vliegen blijkt dat vrijwel alleen de Chinezen dat ontdekt hebben... Een vliegtuig vol met vermoeide koppies van het vele shoppen in Europa. Tassen vol gaan er het vliegtuig in.
Een maal aangekomen in Chongqing wandelen we zo van het airport de stad in.

Van Cochabamba naar La Paz, je bent er bijna weer een dag mee kwijt. We klimmen langzaam weer het dal uit waar Cochabamba in ligt en rijden weer de hoogvlakte op. In de middag verschijnen dan in de verte de witte toppen van de bergen in de cordillera Real. Voor het eerst echte hoeveelheden sneeuw op de bergen, in het zuiden was er vrijwel geen sneeuw te bekennen op de toppen.

Het weer is veranderd. De felblauwe hemel die we normaal ‘s ochtends hebben is vervangen door een beetje heiig exemplaar. Jammer voor het uitzicht op het meer Karakul, ook dit is nu in nevelen gehuld. Na een uitgebreid ontbijt gaan we op pad richting de grens met Kirgizië.

We arriveren na zes uur bussen vanuit Yazd in Isfahan. En dat heeft meteen een fijne indruk. In tegenstelling tot de eerdere plaatsen die we bezochten is deze stad groen! Overal parkjes en alle straten hebben aan weerszijde een rij bomen. En dat maakt het gelijk veel aangenamer. In de schaduw van de bomen zijn de straten aanmerkelijk koeler.

We werken ons langzaam omhoog langs de oostkust van het Noordereiland. In Napier even naar de art-deco gebouwen gekeken. De kust is hier lang met veel kiezelstranden. Een lekkere hoek voor surfers want de golven zijn vaak erg hoog.
We gaan via Waioa naar het Te Urewera national park. Het is een heel eind over onverharde weg. Het gevolg is wel dat het er heel rustig is. De meeste camperrijders beginnen er niet aan.