Marrakesh is alles wat we tot nu toe gezien hebben in Marokko in de overtreffende trap. Een mega plein waar ontzettend veel actie is, een gigantische medina met giga veel shops en ook een mega hoeveelheid aan toeristen die hier in grote groepen tussen alles door schuiven. Je zou bijna denken dat Marrakesh qua bezoekers inmiddels al bijna niet meer onder doet voor Barcelona of Praag.
.
De Burana toren pakken we mee op weg naar Bishkek. Het is nog een aardig stukje rijden terug van Son Kul. Eerst twee uur om weer bij de afslag op de hoofdweg te komen en dan nog een uurtje of wat richting Bishkek. De vallei waar Bishkek in ligt is aanmerkelijk groener dan wat we tot nu toe gezien hebben.
Westport is een stadje wat ontstaan is tijdens de goldrush van een dikke honderd jaar geleden zoals zoveel stadjes en dorpjes in deze omgeving. We arriveren al vrij vroeg en het regent voor de verandering weer eens. En dan heeft zo'n stadje gelijk een vrij treurige aanblik. Eerst een telefooncel opgezocht. Door het grote tijdsverschil (11 uur) kunnen we nu gewoon 's ochtends even bellen want dan is het in Holland avond.
De laatste avond in Sucre maar weer eens naar de Chinees. Als we net zitten loopt de tent geleidelijk aan helemaal vol. En voller dan vol. Elke stoel is bezet. Het blijkt dat iedereen komt om te kijken naar de mega-tv die hier staat. Vanavond speelt Bolivar uit La Paz namelijk tegen Quito uit Equador. En dat alles om kwartfinale in de Copa Americana, zeg maar de latino versie van onze Champions league.
Zon, zon, zon... Ook wel eens leuk om zonnig te beginnen! En in elk geval een goed begin van een nieuw land op een nieuw continent!
We zijn inmiddels in Cartagena in Colombia. Met een strak blauwe hemel en een temperatuurtje wat de 30 graden weer eens overstijgt. Da's lekker!
Vanuit Panama gevlogen via Bogota naar Cartagena. Ging allemaal heel vlot. In Cartagena een taxi genomen naar de wijk Getsemani. Hier vindt je de goedkope accommodatie en een hoop restaurantjes. Een heel stel hotelletjes langs gelopen en uiteindelijk de beste van het stel uitgekozen.
De busrit van Arequipa naar Nazca duurt zo'n tien uur. Zodra we Arequipa verlaten is het gedaan met de hoogvlakte en zakken we naar zeeniveau. Bijna zeven weken op hoogte geweest. We rijden nu weer de woestijn in. De enorme zandduinen liggen van ver in het binnenland tot in de zee. Het is een onherbergzaam ruig landschap, maar mooi om te zien. Het hele stuk tot Nazca blijft woestijn, onmetelijk groot.
Wereldse bestemmingen!
De volgende bestemming is het Tongariro National park. Dit park betaat uit drie aktieve vulkanen waarvan er een de hoogste berg van het noorder...
Vertrek uit het nevelwoud. Als we naar de bus lopen jaagt de harde wind door de straten. Het lijkt te regenen maar het is water wat het regenwoud...
Dag 9 en 10, een dag in Tatopani en naar Kathmandu... Tja, een extra dagje dus, in een heel klein dorpje. Het mooie is dat er hier eigenlijk heel...
De bussen hier in Iran zijn prima te doen. De meeste hebben met grote letters ‘VIP – Very Important Passenger’ op het voorraam staan en dat is zeker hoe...