Deze morgen vroeg opgestaan want we hebben een lange reisdag voor de boeg. Vandaag reizen we naar Maun. Eerst het zandpad weer door geploeterd en dan de geasfalteerde weg op. We doorkruisen nu da Kalahari. Eindeloze vlaktes met dor gras en lage struiken.
.
Vandaag is de eerste dag van de Golden Week. De vakantie week voor geheel Japan. En waar gisteren de straten hier gevuld waren met miljoenen mannen in pak zijn ze vandaag vrijwel geheel verdwenen. Lekker thuis met de family. En daardoor lekker rustig op straat.
Dag 4, van Gyantse naar Shigatse
Om acht uur vertrokken. Er ligt een goede asfaltweg naar de 2e stad van Tibet dus we schieten erg op. Onderweg langs bij familie van Hischi, onze gids. Z'n familie woont in een klein dorpje en heeft ook een boerenbedrijf. Moeders komt langs met de yakboterthee (nog even en ik ga het echt lekker vinden...) en we krijgen gekookte eieren erbij als ontbijt. Al om elf uur in Shigatse.
Het was een heel kort nachtje vannacht. De laatste wedstrijd van onze jongens voor dit EK gezien en een uurtje later ging alweer de wekker. Snel de spullen gepakt en gelopen naar het guesthouse waar we afgesproken hadden. Het is nog voor zevenen maar er staat al een mannetje te wachten. Achter op de brommer scheuren we even later door de nog rustige straat naar een ander meetingpoint bij een grotere weg. Hier duurt het weer een tijdje en gaandeweg verzamelen er steeds meer mensen die ook richting Cambodja gaan.
De dag van vertrek in Pucon is het weer omgeslagen. De hele dag regent het dat het giet. 's Avonds steekt de wind op en wordt het echt een ouderwets noodweer. De elektriciteit in heel Pucon is uitgevallen en in het aardedonker lopen we richting busstation. Overal liggen enorme takken die van de bomen zijn gebroken. Gelukkig vertrekt de bus wel gewoon, maar na een kwartiertje moet hij alweer stoppen omdat de weg geblokkeerd is. Het duurt een uurtje voordat we verder kunnen. De rest van de nacht verder geen vertragingen....
De trein van Bikaner naar Jaisalmer rijdt pas sinds een maand of wat op dit traject. En kennelijk moet daar nog wat extra bekendheid aan gegeven worden want zo leeg hebben we ze nog niet meegemaakt. Zijn ze normaal tot de laatste plek volgeboekt, hier hebben we op een gegeven moment de komplete wagen voor ons zelf.
Bij boeking zagen we dat er geen aircowagon was en dus gekozen voor de normale sleeperwagon. En dat blijkt in de woestijn niet zo'n heel goed idee... De eerste uren gaan nog wel qua temperatuur want we zijn vroeg vertrokken, maar er begint meteen een geweldige stofwolk naar binnen te komen. Na een uurtje of wat is alles bedekt onder een enorme laag stof. Het zonnetje straalt inmiddels ook op volle kracht en de temperatuur loopt lekker op.








