Meknes is kleiner en gemoedelijker dan Fes. Maar wel ook met een fraaie medina. Niet zo groot als die van Fes maar net zo vol tot op de vierkante centimeter met bedrijvigheid. En de tourgroepen zijn hier ook weer verdwenen, lekker kleinschalig dus.
De bus naar Meknes is een oud boemeltje, niet erg want het is maar een rit van een uur. Onze eindbestemming is het Maroc hotel, weer naast de medina en met kamers die uitkijken op een binnenplaats met bomen vol oranje sinaasappelen. Mooi plekkie dus.

Voor ons laatste bezoek in het noorden zijn we van Salta naar Cachi gereisd. Een prachtige busrit door de bergen. Eerst een smalle kloof, dan omhoog over groene bergen, stukje hoogvlakte, door het nationaal park “Los Cordones” (tien-duizenden enorme cactussen, bizar gezicht) en uiteindelijk in het dal aanbeland waar Cachi ligt. En aangezien we een middag-bus hadden was het bij aankomst al avond. En een zaterdagavond. En in dit geval maakte dat net het verschil. Het ienieminie dorpje krijgt in het weekend nogal wat bezoekers uit de stad voor een korte break. Geen bed meer te vinden!

De bus naar Phnom penh vertrekt om zeven uur. Zoals verwacht een knappe bus. Je betaald wat meer maar dan heb je ook wat. We hebben gisteren nog net de twee laatste plaatsen helemaal achterin kunnen boeken. Maar dat maakt verder niet zoveel uit want het is een rustige busrit. De weg naar Phnom penh is veel beter dan verwacht. Het hele hoofdwegen net wordt met buitenlandse steun opgeknapt.

Nog voor dat vanaf de minaretten in Meknes de wakeupcall van 5:30 klinkt lopen wij al door de stad naar het busstation. En ja, dat is eigenlijk best wel vroeg. Vandaag gaan we naar Marrakesh en de bus vertrekt op dit vroege uur. En geloof het of niet maar het regent zelfs even tijdens ons wandelingetje.

Om negen uur staat de pick-up voor. De tassen gaan in de bak en we kunnen op pad. Met Samy dit keer, hij is van een bedoeinen familie uit de buurt van Wadi musa en heeft de kameel verruild voor de 4WD en doet tegenwoordig trips. Gisteravond bij ons hotel nog even dit tripje geboekt, we gaan een dag door de woestijn bij Wadi rum en overnachten daar ook in een tentje.

Samy is een aardige vent, zoals de meeste nomaden een stevige kerel en met een zware stem. Later verteld hij ons dat ie op vijf pakjes sigaretten per dag zat, dus die stem is ook wel weer verklaard.... Maar na hartklachten nu vijf maanden sober en een stuk gezonder, je hoort nog eens wat.

De eerste dag op Paaseiland komt vooral vanuit de ligstoel op ons af. We doen het even lekker rustig aan vanmorgen. De vliegmarathon van gisteren was vrij vermoeiend. Roger, de eigenaar, komt vragen of we meedoen met het oudjaars feest. Eten en drinken het oude jaar uit. Natuurlijk! Er zal totaal een man of vijftig aanwezig zijn, gezellig!
Later vang ik op dat hij vandaag te vissen gaat voor barbecue vulling tijdens het feest dus een deal is snel gemaakt, met de mannen uit vissen.