We zijn nu een week aan het reizen door de grootste provincie van Australie; Western Australia. Deze provincie beslaat ongeveer een derde van heel Australie en er woont nog geen 10e van de 20 miljoen mensen die totaal in dit land wonen. Het is hier dus vrij dun bevolkt om maar eens een understatement te gebruiken. De afstanden tussen de plaatsen zijn groot en gaan vooral door "niets". Uitgestrekte rode vlaktes met lage struiken en om de zoveel honderd kilometer een roadhouse.

Vandaag op pad in La Serena. Eerst langs een park met een kleine stads dierentuin gelopen. Voor het eerst lama's en condors gezien. Verder een rondje langs oude kerkje's en kerken en een markt bezocht. De website weer eens wat bijgewerkt en toen naar de supermarkt voor lunch en diner. De supermarkten zijn hier enorm en heel westers.

Top app's en links om rond te reizen in IJsland.

We zitten in het droge hoogland van Noord Argentinië. Cafayate. Daar waar de zon bijna altijd schijnt. In elk geval nu wij hier zijn. Het is heet! In de middag steekt er een stevig windje op wat het in elk geval wat draaglijker maakt maar zeker niet afkoelt. Veel drinken dus, liters gaan er doorheen. En hier is dat ook weer veel wijn want Cafayate ligt tussen de wijngaarden en heeft een groot aantal bodegas. Allemaal op loopafstand in het dorp, dus we doen een ook hier een rondje proeven van al het heerlijks.

De Villarica vulkaan is er ook alweer eentje met de perfecte vorm. Mooie kegel, witte top en een fraai pluimpje rook wat afsteekt tegen de blauwe hemel. Want mooi weer is het die eerste dag onder de vulkaan. Het dorpje waar we zitten heet Pucon en is de populairste bestemming in de zuidelijke Andes voor Chilenen. In de zomermaanden is het hier mas massatoerisme, nu is het perfect. Niet druk en doordat er nu veeeeel meer hostels zijn dan bezoekers zijn de prijzen heerlijk betaalbaar.

We zijn in een uurtje of vier van de zuidelijke helft naar de noordelijke helft verhuist van Nationaal park Los Glacieres. Het sightseeing bij de gletsjer wordt weer ingeruild voor actief in de weer op de paden van het gebied rondom El Chalten. El chalten is een dorpje van nog geen 25 jaar oud. Ooit opgericht om de Argentijnse aanwezigheid bij een grensconflict met Chili te aan te tonen. En inmiddels profileert het zich als “trekking capital of Argentina”. Vanwege de uitgebreide mogelijkheden om de benen te strekken in deze omgeving.