Takayama heeft een oud centrum wat tegen de rivier aan ligt die dwars door het stadje stroomt. Het zijn smalle straatje met huisjes en vooral veel winkeltjes en eettentjes. We gaan hier heen in de ochtend want dan is er ook nog een markt op de oever van het riviertje.

Bikaner is een van de "uithoeken" van India. Vlak tegen de Pakistaanse grens en op de rand van de Thar Desert is dit zo'n plek waar je gelijk het gevoel krijgt van de buitenpost op de historische handelskaravaan route.
Tegenwoordig natuurlijk ook gewoon een "moderne" stad maar als je net arriveert en de stofwolken over straat ziet rollen tussen de kamelenkarren en het oude fort door waan je je even in vroeger tijden.
En het is zo vroeg nog lekker rustig op straat, onze riksja snort naar het hotel wat we gevraagd hebben en dat blijkt ook nog eens een heel fraaie plek te zijn dus de start is ditmaal heel ok. Even een nachtje treinodeur van het lichaam spoelen en dan op het dakterras ontbijten, life ain't bad....

We vliegen vanuit Quito via Quayaquil naar de eilanden. Op het vliegveldje van het eiland San Christobal is het een tijd lang wachten op de bagage. Maar het moet dan ook allemaal met het handje worden uitgeladen en vervolgens mag je een voor een uit de ruimte voor bagage je eigen tas zoeken.
Terwijl we staan te wachten komt er al iemand langs die alle reizigers van de Monserrat probeert te verzamelen. En dat is onze boot! Het is Williams, onze gids voor de komende week. Met een busje gaan we naar de haven en vervolgens met een klein bootje naar de Monserrat, eindelijk aan boord!

Als we aankomen op het station van Ulan batar staat er al iemand op ons te wachten. Ze heet Namsrai en spreekt goed Engels. We lopen met haar naar een busje en rijden richting een van de buitenwijken van Ulan Batar. Het zijn grote grauwe flatgebouwen in de Sovjet stijl. Bij een van de gebouwen worden we gedropt, het blijkt ons verblijf te zijn. We verblijven de komende dagen bij Namsrai, haar zus en haar vader. Het appartement is op de 7e verdieping en is aan alle kanten ingericht met tapijten, zowel op de vloer als aan de muur. Het houdt het in elk geval lekker warm want de temperatuur is er tropisch. Dit in tegenstelling tot buiten want het was vandaag geheel bewolkt en dik onder nul. En dat terwijl in Mongolie 260 dagen per jaar de zon schijnt. Maar vandaag dus even niet...

Zon, zon, zon... Ook wel eens leuk om zonnig te beginnen! En in elk geval een goed begin van een nieuw land op een nieuw continent!
We zijn inmiddels in Cartagena in Colombia. Met een strak blauwe hemel en een temperatuurtje wat de 30 graden weer eens overstijgt. Da's lekker!
Vanuit Panama gevlogen via Bogota naar Cartagena. Ging allemaal heel vlot. In Cartagena een taxi genomen naar de wijk Getsemani. Hier vindt je de goedkope accommodatie en een hoop restaurantjes. Een heel stel hotelletjes langs gelopen en uiteindelijk de beste van het stel uitgekozen.

De volgende bestemming is het Tongariro National park. Dit park betaat uit drie aktieve vulkanen waarvan er een de hoogste berg van het noorder eiland is. En het is ook de plek waar de twee grootste ski gebieden van Nieuw Zeeland zijn. En we hebben wel zin om eens even te gaan skien. Het is hier dan wel inmiddels lente maar als het goed is kan je tot eind oktober terecht op de lange latten.