Vandaag eerst naar Mackay gereden, een vrij grote plaats. Hier weer de voorraden aangevuld bij de plaatselijke Woolworths en vervolgens richting de Pioneer Valley. Dit is een vruchtbare vallei die al sinds de komst van de eerste Europeanen gebruikt wordt voor landbouw. Nu is het vooral suikerriet wat er staat. En niet alleen hier, we rijden eigenlijk al een paar dagen tussen het suikerriet door. Bij bijna elk plaatsje van betekenis staat er dan een fabriek die de handel verwerkt en overal zijn spoorweg overgangen voor de treintjes die tussen de velden doorrijden en het riet transporteren naar de fabriek. Vaak prachtige vergezichten over de wuivende velden.

Om zeven uur vertrokken met een busje naar Rincon de la vieja. Kost wel een paar duiten maar bij gebrek aan alternatieven leveren we ons maar over aan de Costaricaanse dollarmakers. Het moet de moeite zijn.
Als we richting het natuurgebied om de vulkaan hobbelen begint het al weer zachtjes te regenen. Twee weken droog in Nicaragua en we zijn nog geen dag in Costa Rica en …., ja hoor!

In Argentinië hebben ze een lang weekend vrij. En dat is hier in Colonia goed te merken. Met moeite een plek kunnen vinden. We verblijven hier drie dagen en wisselen elke dag van kamer! Was het enige dat nog vrij was... Maar niet getreurd, verder een prima hostel.
Colonia is de enige plek in Uruguay met een vermelding op de Unesco lijst. Zegt wel iets over de bezienswaardigheden in dit land. En zelfs deze ene lijkt me wat ver gezocht. Mooi plaatsje met een oud koloniaal centrum aan de Rio plata. Maar om nou te zeggen dat het wereldschokkend is....,

Voor ons laatste bezoek in het noorden zijn we van Salta naar Cachi gereisd. Een prachtige busrit door de bergen. Eerst een smalle kloof, dan omhoog over groene bergen, stukje hoogvlakte, door het nationaal park “Los Cordones” (tien-duizenden enorme cactussen, bizar gezicht) en uiteindelijk in het dal aanbeland waar Cachi ligt. En aangezien we een middag-bus hadden was het bij aankomst al avond. En een zaterdagavond. En in dit geval maakte dat net het verschil. Het ienieminie dorpje krijgt in het weekend nogal wat bezoekers uit de stad voor een korte break. Geen bed meer te vinden!

Natuurlijk ook ons lekker cultureel vermaakt in Kathmandu. Zo zijn we naar de Bodnath tempel geweest: de grootste boeddhistische tempel van Nepal. Hier in de buurt wonen veel Tibetanen die het land zijn uit gevlucht na de Chinese invasie in 1959. Vanaf een dakterras hadden we een mooi uitzicht op 'de ogen' in de stupa.

Marrakesh is alles wat we tot nu toe gezien hebben in Marokko in de overtreffende trap. Een mega plein waar ontzettend veel actie is, een gigantische medina met giga veel shops en ook een mega hoeveelheid aan toeristen die hier in grote groepen tussen alles door schuiven. Je zou bijna denken dat Marrakesh qua bezoekers inmiddels al bijna niet meer onder doet voor Barcelona of Praag.