Fin del Mundo, het einde van de Wereld. Het is de slogan van de meest zuidelijke stad ter wereld. We zijn in Ushuaia!
En dat is eigenlijk overal wel ver vandaan. In elk geval 3500 km van Buenos Aires, om maar wat te noemen. Als we aanvliegen is het mooi helder weer. Prachtig uitzicht op een uitgestrekt en leeg gebied met veel bossen, meren en eilanden in zee. Ushuaia is de enige plaats van omvang die te ontdekken valt. Aan de ene kant van het stadje het Beagle kanaal en aan de andere kant de bergen met besneeuwde toppen.

We vliegen vanuit Quito via Quayaquil naar de eilanden. Op het vliegveldje van het eiland San Christobal is het een tijd lang wachten op de bagage. Maar het moet dan ook allemaal met het handje worden uitgeladen en vervolgens mag je een voor een uit de ruimte voor bagage je eigen tas zoeken.
Terwijl we staan te wachten komt er al iemand langs die alle reizigers van de Monserrat probeert te verzamelen. En dat is onze boot! Het is Williams, onze gids voor de komende week. Met een busje gaan we naar de haven en vervolgens met een klein bootje naar de Monserrat, eindelijk aan boord!

Het was een heel kort nachtje vannacht. De laatste wedstrijd van onze jongens voor dit EK gezien en een uurtje later ging alweer de wekker. Snel de spullen gepakt en gelopen naar het guesthouse waar we afgesproken hadden. Het is nog voor zevenen maar er staat al een mannetje te wachten. Achter op de brommer scheuren we even later door de nog rustige straat naar een ander meetingpoint bij een grotere weg. Hier duurt het weer een tijdje en gaandeweg verzamelen er steeds meer mensen die ook richting Cambodja gaan.

Van de 80 mile beach gaan we naar Broome. Een klein stadje aan de kust. Maar erg populair bij de zonliefhebbers. Het is zo druk op de campings dat ze helemaal een soort overloop hebben op de plaatselijke sportvelden. Maar dit betreft vooral de caravans en campers en voor ons ieniminie tentje zonder "power" is altijd wel plaats. Dus we kunnen nog ruimschoots in de backpackershoek staan. Gezellig naast een stel laatbloeiende hippies met VW combibus en de hele dag Jimi Hendrix op de radio.

De laatste avond in Sucre maar weer eens naar de Chinees. Als we net zitten loopt de tent geleidelijk aan helemaal vol. En voller dan vol. Elke stoel is bezet. Het blijkt dat iedereen komt om te kijken naar de mega-tv die hier staat. Vanavond speelt Bolivar uit La Paz namelijk tegen Quito uit Equador. En dat alles om kwartfinale in de Copa Americana, zeg maar de latino versie van onze Champions league. 

We vertrekken nu naar het "rode hart" van Australie. De eindbestemming is Alice springs en vandaar uit willen we de parken in de omgeving verkennen. Het zijn wel afstanden die staan te wachten want alleen om naar Alice te komen rekenen we al drie dagen en alles in de "omgeving" is ook een dag rijden. Maar goed, de eerste dag schiet aardig op.