Vroeg een taxi genomen naar de busterminal buiten de stad. Dit is waar de lange afstand bussen vertrekken. Het is een kaartje kopen en gaan want de bus staat al op punt van vertrek. Zodra we de grauwe buitenwijken van Damascus uit zijn wordt het landschap afwisselend; woestijn en dan weer vruchtbaar groen. Mooie omgeving.Twee uurtjes later in Homs, hier pakken we een micro busje naar Krak de Chevallier. Gelukkig met hulp van een aardige Syriër die redelijk Engels spreekt want vindt maar eens het juiste witte busje uit die chaotische mierenhoop van 500 witte busjes...

Na een nacht in Uyuni gaan we richting Potosi. We hebben gisteren bij de busonderneming al twee tickets gekocht dus we hebben mooi de plaatsen voorin. Dit is aardig voor de beenruimte alleen het zicht is wat minder want de bussen hebben hier allemaal een scheidingswand met deur tussen de chauffeur en de passagiers. Er zitten wel ramen in maar daar hangen weer gordijnen voor... we moeten het dus doen met de ramen aan de zijkant.

Bandar Seri Begawan. Zo'n prachtige exotische plaatsnaam schept natuurlijk verwachtingen. Het is de hoofdstad van Brunei, een oliestaatje aan de westkust van Borneo. We komen hier met de boot vanuit Kota Kinabalu via Pulau Labuan. Een eilandje voor de kust. Het zijn enorme lange speedboten en ze zijn een stuk sneller dan de bus over land. We zitten drie nachten in de hoofdstad zelf. Heel rustig stadje met veel dure auto's. De olie is hier big business.

Huaraz is een plaats op 3300 meter hoogte tegen de Cordillera Blanca. Dit bergmassief bestaat uit een groot aantal toppen van boven de 6000 meter waaronder de hoogste berg van Peru en de subtropische wereld, de Huascaran.
Het is een befaamd klimgebied en trekt klimmers uit de hele wereld. Maar aangezien het nu absoluut geen klimseizoen is, is het er heel rustig.
We hebben een prachtig hostel iets uit het centrum op een heuvel gelegen en vanaf het dakterras heb je een magnifiek uitzicht op de omliggende bergen.

De trein van Bikaner naar Jaisalmer rijdt pas sinds een maand of wat op dit traject. En kennelijk moet daar nog wat extra bekendheid aan gegeven worden want zo leeg hebben we ze nog niet meegemaakt. Zijn ze normaal tot de laatste plek volgeboekt, hier hebben we op een gegeven moment de komplete wagen voor ons zelf.
Bij boeking zagen we dat er geen aircowagon was en dus gekozen voor de normale sleeperwagon. En dat blijkt in de woestijn niet zo'n heel goed idee... De eerste uren gaan nog wel qua temperatuur want we zijn vroeg vertrokken, maar er begint meteen een geweldige stofwolk naar binnen te komen. Na een uurtje of wat is alles bedekt onder een enorme laag stof. Het zonnetje straalt inmiddels ook op volle kracht en de temperatuur loopt lekker op.

Het plan is om vandaag direct vanuit Hama de bus naar Amman in Jordanië te pakken. Die zou om 1300 uur gaan zo is ons gisteren bij het busmaatschappijtje verzekerd maar je voelt hem al aankomen, vandaag dus toch weer niet... Vannacht om 0100 uur kunnen we mee. Nou ik dacht het niet..., dus toch dan maar via Damascus gaan reizen. Het had ons wel prettig geleken om deze metropool te omzeilen maar nu zit er niets anders op. En hier is de kans op een bus naar Amman nou eenmaal groter.