Yunnan, de provincie van China waar we momenteel zijn kent vele minderheidsgroepen. De omgeving van Dali is het gebied van de Bai. Het is een bevolkingsgroep met een prachtige kleurige klederdracht. De plek bij uitstek om deze mensen te ontmoeten is de markt. We zijn dan ook twee keer naar een dorpje in de omgeving geweest om een markt te bezoeken.
.
Het dorpje Moyogalpa op Ometepe heeft een heerlijk relaxed sfeertje. Als de boot komt is er sprake van enige bedrijvigheid, even later is er weer no business as usual. En da's lekker want we hebben een relax dag!
Vanuit Hokitika gaan we naar Greymouth. Voor de 2e keer want dit was de plek waar we een week of drie geleden besloten om eerst maar de oostkust te doen vanwege het weer. Nu is het een heel ander Greaymouth wat we aantreffen, heerlijk in het zonnetje. Zo'n stadje ziet er gelijk heel anders uit.
Yangon is een stad die meteen lekker aanvoelt. Het is weliswaar weer ouderwets warm en vochtig maar de atmosfeer is lekker. Het centrum van Yangon staat vol met oude koloniale gebouwen die het een heel statige uitstraling geven. De straten staan ook vol met enorme oude bomen waardoor het eigenlijk redelijk koel lopen is in de straten. En de bomen maken prachtige plaatjes met de oude gebouwen. Het is ook een veel relaxtere stad dan Kathmandu. De mensen zijn rustig en ook het verkeer is heel beheerst, bijna on-Aziatisch. Geen continu getoeter aan je hoofd.
Mooi op tijd op Melbourne Airport gearriveerd. Taxi genomen naar de camperverhuurtoko. “Apollo” dit keer. Iets andere uitstraling dan de familiebusiness van Tasmanie. Hier een strak en modern kantoor en een parkeerplaats die wit ziet van alle campers. Na de nodige formaliteiten en het zwaaien met creditcards er eentje meegekregen. Prachtig nieuw bussie. Ongeveer 200000 minder kilometers op de teller dan de vorige en ziet er ook nog heel strak uit. Ja ja, wij reizen op stand..... ahum.
Het liefst waren we met de trein van Agra naar Jaipur gegaan, maar helaas geen plek meer vrij in de trein. En dus maar de bus genomen. Het is maar een ritje van zes uur maar vermoeiend was het zeker. Hoewel we een "luxe" bus gekozen hadden bleek deze weer van het uitgewoonde type. En na zes uur met alle raampje's open tegen de hitte kwamen we aardig uitgeteerd aan in Jaipur.
Wereldse bestemmingen!
's Ochtends om zeven uur staan we bij de Braziliaanse immigratie post in de middle of nowhere langs de snelweg. Gedropt door de chauffeur van de bus die...
Het was een heel kort nachtje vannacht. De laatste wedstrijd van onze jongens voor dit EK gezien en een uurtje later ging alweer de wekker. Snel de...
Na een paar dagen Cuenca maar weer eens de bus gepakt. Het is maar een uur of vijf naar Alausi, onze volgende stop. Vanuit dit plaatsje willen we...