Vandaag op weg naar Panama. Al om half zes 's ochtends met de bus vertrokken naar San Isidrio. We hopen daar dan vlot de aansluiting naar de grens te pakken. Pakt iets anders uit, als we om half negen in San Isidro arriveren blijkt de eerstvolgende bus naar de grens pas om half een 's middags te vertrekken. We zijn dus lekker op tijd. De stad ingelopen en daar even ontbeten en vervolgens een uurtje of wat in het park zitten relaxen tot de bus vertrekt.

In Aqaba zijn we dus niet al te lang gebleven. Er gaat een directe bus naar Karak en die start vlak in de buurt van ons hotel. Het is weer even wachten tot de bus geheel vol zit en dan vertrekt de chauffeur. Op naar verkoeling.

Karak is een klein stadje halverwege Aqaba en Amman. Het ligt wat hoger in de bergen en heeft één grote bezienswaardigheid en dat is het kruisvaarders kasteel.

Vandaag de trek naar Kol Ukok. We laten ons met de auto naar het begin van de vallei brengen die naar dit bergmeer leidt. Onderweg een meisje opgepikt. Zij hoort bij de familie waar we vanavond zullen overnachten en loopt mee naar boven. Met z’n vieren op pad, want Rod, een Australiër van 67, loopt ook mee.

Vertrek uit het nevelwoud. Als we naar de bus lopen jaagt de harde wind door de straten. Het lijkt te regenen maar het is water wat het regenwoud wordt uitgeblazen door de wind. Bijna horizontaal gaat het vocht door de straten.
Als de bus het dorpje uit rijdt is het al vrijwel gedaan met al dat vocht. De wolken verdwijnen en de zon verschijnt. Als we omkijken staat er een prachtige regenboog tegen de heuvel.

Natuurlijk ook ons lekker cultureel vermaakt in Kathmandu. Zo zijn we naar de Bodnath tempel geweest: de grootste boeddhistische tempel van Nepal. Hier in de buurt wonen veel Tibetanen die het land zijn uit gevlucht na de Chinese invasie in 1959. Vanaf een dakterras hadden we een mooi uitzicht op 'de ogen' in de stupa.

Van Liberia naar Montezuma kost bijna een hele dag. Terwijl het nou ook weer niet heel ver weg is. Het begint al als we om zeven uur op het busstation staan en de eerste bus naar Punta Arenas pas om half negen vertrekt. Beetje lang wachten, dus we nemen de bus naar Canas ongeveer halverwege. Daar even overstappen dachten we, maar ook hier duurt het nog een uur tot de volgende bus naar Punta Arenas vertrekt. In Punta Arenas lopen we naar de terminal om de ferry te nemen naar het schiereiland Nicoya. Beetje foute inschatting, qua afstand, hadden beter een taxi kunnen nemen. Dan wachten op de ferry, vertrekt om twee uur. Uurtje lekker uitwaaien aan boord, en dan de volgende bus in die in dik twee uur naar Montezuma hobbelt. Pff...