Vanuit Kyoto is het maar een klein uurtje met de trein naar Nara. Dit was ooit de hoofdstad van Japan en wordt eigenlijk alleen door Kyoto overtroffen qua bezienswaardigheden. En Nara heeft een grote troef; de 1200 hertjes die door tempels, straten en parken banjeren.

Vanochtend het vertrouwde schaaltje rijstpap met brood en yoghurt naar binnen gewerkt. Dit is de laatste dagen vaste prik in de homestays. Prima te doen. We laden de spullen weer in de wagen en gaan op op pad. Richting Murghab vandaag.

Het is maar een paar uurtjes rijden van Pyin u lwin naar Inle lake. Onderweg bezoeken we nog de Pindaya grotten. Deze grotten zijn hoog op de berg en er is zelfs een lift om je naar boven te brengen. Ook hier de hele grot vol Boeddha beelden. Eigenlijk vonden we de vorig iets mooier.
Bij Inle lake is de temperatuur weer wat hoger. Eigenlijk wel lekker want de afgelopen dagen waren vrij fris. We gaan naar het Bright hotel in Nyaung Shwe. Dit is een plaatsje op een kleine afstand tot het meer. Er zijn hier al volop kanalen die het dorp met het meer verbinden. De rest van de dag een beetje gerelaxed. Het regent weer vrij veel en we hebben eigenlijk nergens zin in. Hopen dat het morgen beter weer is want dan gaan we de hele dag op pad met een bootje.

Van de 80 mile beach gaan we naar Broome. Een klein stadje aan de kust. Maar erg populair bij de zonliefhebbers. Het is zo druk op de campings dat ze helemaal een soort overloop hebben op de plaatselijke sportvelden. Maar dit betreft vooral de caravans en campers en voor ons ieniminie tentje zonder "power" is altijd wel plaats. Dus we kunnen nog ruimschoots in de backpackershoek staan. Gezellig naast een stel laatbloeiende hippies met VW combibus en de hele dag Jimi Hendrix op de radio.

• Roadtrip

Om acht uur 's ochtends verzamelen we bij het bureautje in San Pedro voor de driedaagse trip naar Bolivia. We gaan een tocht van 500 Km maken over de Altiplano langs vulkanen, meren en door woestijnen en zoutvlaktes. Het blijkt dat we vandaag met z'n zessen op pad gaan. Twee Duitse meiden, een Welshmen en een Spaans meisje. We starten met een minibusje naar de grens. Eerst in San Pedro langs de douane voor het uitreis stempeltje en dan een uurtje rijden naar de grens.

Van Medellin pakken we de bus naar Armenia. Staat een uur of zes voor, wordt een uur of acht. Maar wel een fraaie rit die eindigt door de koffieplantages van de Zona Cafetaria. De buschauffeur zet ons af bij een splitsing waar we de bus naar Salento kunnen pakken. Was een goede tip want het scheelt zeker een uur reistijd. En dan met een klein busje naar Salento. We doen dit dorpje eigenlijk vooral aan om de lange reis van Medellin naar Popayan te breken, maar het is ook een heel leuke plek om te verblijven.