Onze vlucht naar India verliep voorspoedig, een uurtje vertraging in Londen maar dat werd onderweg weer goedgemaakt want we kwamen keurig op tijd in Delhi aan. Hier de bus genomen van het internationale vliegveld naar het deel voor de binnenlandse vluchten. Het domestic deel is een stuk moderner dan de internationale luchthaven. Net nieuw. Hier wachten we een paar uurtjes op onze vervolg vlucht naar Amritsar. Even na de middag de lucht in met Jetair.
.
De bus naar Phnom penh vertrekt om zeven uur. Zoals verwacht een knappe bus. Je betaald wat meer maar dan heb je ook wat. We hebben gisteren nog net de twee laatste plaatsen helemaal achterin kunnen boeken. Maar dat maakt verder niet zoveel uit want het is een rustige busrit. De weg naar Phnom penh is veel beter dan verwacht. Het hele hoofdwegen net wordt met buitenlandse steun opgeknapt.
Vanuit Madaba de bus naar Amman genomen. Bij het Abdali busstation een taxi genomen naar downtown. Alles komt nu bekend voor, dat is het mooie als je ergens een tweede keer komt. We weten nu precies waar te gaan.
Ditmaal wel een kamer bij het Palace hotel weten te bemachtigen, de vorige keer zaten ze vol. Warm aanbevolen in de LP en dit keer geheel terecht want dit is een perfect hotelletje. Midden in downtown en toch rustig gelegen en het ziet er allemaal ook nog eens erg netjes uit.
Onze twee dagen in Delhi gaan we langs wat highlights in de stad. Het rode fort is niet te missen. Groot en rood, ooit gebouwd tijdens de hoogtijdagen van het Mughal rijk. Binnen de enorme muren staan wat fraaie gebouwen en dat is het dan wel. Ooit moet dit een pracht geweest zijn met overal vijvers, waterlopen en baden die gevoed werden uit de rivier maar de rivier is niet meer, of is te vervuild en alle waterkanalen staan droog. Het is wel lekker om in de grote tuinen even te relaxen weg van de herrie buiten de grote muren.
De grote dag!
Om acht uur staan we bij het Tibet hotel, ons meetingpoint met de gids en chauffeur. Ze zijn al aanwezig en we stellen ons even voor. De gids heet Lobsang, de driver Nima. Beiden nog jonge gasten, 22 en 23 jaar. Ze maken een goede indruk. Na wat passen en meten blijkt al onze bagage in de Landcruiser te passen. De gids neemt plaats op de achterste bank direct naast de bagage, wij zitten met z'n drieen op de achterbank + een persoon voorin naast de bestuurder. Het is allemaal ruim genoeg. "Onze" Toyota is ruim bemeten en ook behoorlijk breed.
De eerste dag begon met een busrit naar Dhunche, een klein plaatsje in de bergen vanwaar de trek begint. Om zes uur 's ochtends ons gemeld bij het grote busstation hier in Kathmandu. Volgens de informatie zou de bus om half zeven gaan. Dit blijkt prima te kloppen alleen is deze al uitverkocht. Dus een uurtje wachten op de volgende bus.








