Manuel Antonio is het laatste park wat we bezoeken in Costa Rica. Het ligt vlak bij de plaats Quepos en is eenvoudig in een kwartiertje met de bus te bereiken. Het valt wel meteen op dat dit een andere toeristische omgeving is dan die we tot nu toe hebben bezocht. Hier is het HEEL druk, in onze beleving dan. De weg er naar toe is volgebouwd met hotels en restaurants. Heel veel.

De herfst in Patagonië is mooi, heel mooi. De kleuren van de bomen en planten zijn overweldigend. Nu we de afgelopen dagen prachtig zonnig weer hebben ziet alles er nog fraaier uit. Hele berghellingen kleuren rood en oranje. Het is soms bijna sprookjesachtig. El Bolson ligt midden in zo'n prachtig gekleurd gebied. Het lijkt qua bergen hier soms erg op de Europese Alpen. In het verleden zijn er ook nogal wat mensen uit de Alpenlanden richting hier geëmigreerd en soms kom je door dorpjes die heel herkenbaar overkomen.

De Burana toren pakken we mee op weg naar Bishkek. Het is nog een aardig stukje rijden terug van Son Kul. Eerst twee uur om weer bij de afslag op de hoofdweg te komen en dan nog een uurtje of wat richting Bishkek. De vallei waar Bishkek in ligt is aanmerkelijk groener dan wat we tot nu toe gezien hebben.

De rit van Pnohm penh naar Sihanoukville gaat weer over een goede weg. En het schiet dus lekker op. Eenmaal gearriveerd wandelen we eerst op ons gemak langs een aantal guesthouse's tot we een aardig beeld hebben en pikken er dan de leukste/mooiste uit. Sihanoukville is de haven/badplaats van Cambodja.

Het is doodstil als we wakker worden in ons tentje. Alleen zachte passen in het zand zijn hoorbaar als er een koppel kamelen door het kamp wandelt. De zon is net boven de horizon en zet het woestijnlandschap in een betoverend kleurtje. We hebben snel nog even een ontbijt en gaan dan met een van de jongens mee in de auto naar een dorpje in de buurt. Als het goed is komt hier om zeven uur de bus langs richting Aqaba.

Het dal waar de Panj rivier door stroomt is tot nu toe smal. Aan weerszijde slingert een weg mee met de grillige vormen van de rivier. Soms klimt de weg een stuk omhoog, dan loopt hij weer op waterniveau. De weg die wij rijden is slecht. In het gunstigste geval asfalt vol gaten, maar veel vaker alleen maar gravel.