De rit van Pnohm penh naar Sihanoukville gaat weer over een goede weg. En het schiet dus lekker op. Eenmaal gearriveerd wandelen we eerst op ons gemak langs een aantal guesthouse's tot we een aardig beeld hebben en pikken er dan de leukste/mooiste uit. Sihanoukville is de haven/badplaats van Cambodja.

We zijn nu een week aan het reizen door de grootste provincie van Australie; Western Australia. Deze provincie beslaat ongeveer een derde van heel Australie en er woont nog geen 10e van de 20 miljoen mensen die totaal in dit land wonen. Het is hier dus vrij dun bevolkt om maar eens een understatement te gebruiken. De afstanden tussen de plaatsen zijn groot en gaan vooral door "niets". Uitgestrekte rode vlaktes met lage struiken en om de zoveel honderd kilometer een roadhouse.

Een eerste dag tussen de bergen. Yangshuo ligt aan alle kanten prachtig ingeklemd tussen de bergen. Vanuit het straatje waar ons hotelletje zit kijk je zo tegen een van de rotswanden op. Vandaag willen we een boottocht maken over een van de rivieren die tussen de bergen door slingert. Eerst naar het busstation gelopen en vandaar een bus genomen naar een startpunt van de boten. Het ligt ongeveer halverwege Yangshuo en Guilin.

Onze vlucht naar India verliep voorspoedig, een uurtje vertraging in Londen maar dat werd onderweg weer goedgemaakt want we kwamen keurig op tijd in Delhi aan. Hier de bus genomen van het internationale vliegveld naar het deel voor de binnenlandse vluchten. Het domestic deel is een stuk moderner dan de internationale luchthaven. Net nieuw. Hier wachten we een paar uurtjes op onze vervolg vlucht naar Amritsar. Even na de middag de lucht in met Jetair.

Voordat we naar Mestia gaan reizen we eerst naar Tbilisi. Met de minibus door het deel van het land wat vol staat met druiven. En dus ook passeren we her en der de wijnhuizen. Zonder te stoppen overigens want dit is een publiek busje. In Tbilisi een taxi genomen naar het guesthouse voor vanavond. Het is een mooi plekje in een rustige straat.

Vanaf Dunedin volgen we de "Southern Scenic road". Een mooi weggetje dus. De wegen zijn sowieso lekker om te rijden. Heel rustig en alleen bij de echte grote steden iets wat op een snelweg lijkt. De grootste opstoppingen tot nu toe zijn de kuddes schapen die over de weg worden verplaatst. Bij de Curio bay de resten van een versteend bos in de branding zien liggen en vervolgens slingert de weg langs de kust verder tot Invergargill. Dit was de volgende stopplaats.