Finnair heeft een nieuwe bestemming in haar programma; Chongqing. En als we heen vliegen blijkt dat vrijwel alleen de Chinezen dat ontdekt hebben... Een vliegtuig vol met vermoeide koppies van het vele shoppen in Europa. Tassen vol gaan er het vliegtuig in.
Een maal aangekomen in Chongqing wandelen we zo van het airport de stad in.

De route tussen Xiahe en Langmusi gaat over de hoogvlaktes met de uitgestrekte graslanden. Dit is waar de nomaden rondtrekken met hun vee. Prachtige stukje China, de groene heuvels tot in het oneindige met een strak blauwe hemel er boven. En het is heel comfortabel reizen want de weg is net vernieuwd en we zitten helemaal voor in een luxe touringcar. Het gaat dan ook lekker snel en met de middag zijn we al in Langmusi.

Vandaag gaan we op pad. Eindelijk doen waar we toch wel een beetje voor gekomen zijn. Lekker de beentjes strekken! We gaan voor een paar dagen lopen door Sham in Ladakh.
Maar eerst een stukje met de bus. Inmiddels weten we de steegjes binnendoor hier in Leh en in 10 minuten lopen staan we op het busstation. Druk is het er nog niet en de bus naar Alchi staat al klaar.

Voor het eerst overnacht boven de 5000 meter. En dat was te merken! Ik had behoorlijk last van slapeloosheid, je bent moe en wilt wel slapen maar op een of andere manier lukt het gewoon niet. Een kort nachtje dus. Maar we klagen niet want het kan allemaal veel vervelender op deze hoogte.
Als we wakker worden openen we eerst de gordijnen van ons kamertje. En daar ligt hij dan in volle glorie; Qomolangma op z'n Tibetaans ofwel Mt. Everest. Het is weer een wolkeloze dag en de witte top steekt scherp af tegen het heldere blauw.

Van Liberia naar Montezuma kost bijna een hele dag. Terwijl het nou ook weer niet heel ver weg is. Het begint al als we om zeven uur op het busstation staan en de eerste bus naar Punta Arenas pas om half negen vertrekt. Beetje lang wachten, dus we nemen de bus naar Canas ongeveer halverwege. Daar even overstappen dachten we, maar ook hier duurt het nog een uur tot de volgende bus naar Punta Arenas vertrekt. In Punta Arenas lopen we naar de terminal om de ferry te nemen naar het schiereiland Nicoya. Beetje foute inschatting, qua afstand, hadden beter een taxi kunnen nemen. Dan wachten op de ferry, vertrekt om twee uur. Uurtje lekker uitwaaien aan boord, en dan de volgende bus in die in dik twee uur naar Montezuma hobbelt. Pff...

Met de bus vanaf het Capitol vertrokken. Het is ongeveer een half uurtje rijden door de omgeving van Phnom penh. De Killing fields Choeung Ek liggen tussen de rijstvelden en andere landerijen. Tussen 1976 en 1979 zijn hier duizenden mensen omgebracht door het regime van Pol Pot en in massagraven in de rijstvelden gegooid. En met ongekende wreedheid want kogels wilde men niet verspillen.