Van Inle lake naar Yangon.
Het zijn de laatste twee dagen van onze trip en deze staan vooral in het teken van veel autorijden. In kilometers stelt de afstand dan wel niet zo heel veel voor, het zijn wel twee volle dagen rijden om deze te overbruggen. Het is namelijk veel rijden door de bergen en de snelheid is ook laag door de vele vrachtwagens en ander langzaam verkeer wat te passeren is. Qua bezoeken houden we het ook een beetje voor gezien. We hebben nu wel weer even genoeg tempels en Boeddha's bewonderd.

Dag 9 en 10, een dag in Tatopani en naar Kathmandu...

Tja, een extra dagje dus, in een heel klein dorpje. Het mooie is dat er hier eigenlijk heel weinig te doen is. Dus we kijken maar een beetje naar het dorpsleven van onder een afdakje. Want het is inmiddels gaan regenen, en niet een klein beetje...
Het komt met bakken uit de hemel!
De hele dag dus rond ons guesthousje gehangen. De vrouw van de familie maakt speciaal voor ons zessen elke keer een heerlijke Nepalese maaltijd. En verder doen we wat spelletjes, beetje slap ouwehoeren en het reisverslag van de afgelopen dagen maar eens bijgewerkt. De dag is eigenlijk zo om.

Deze dag begint met een ontbijt in het guesthouse. Lekker hoor, niets hoeven doen en uitgebreid eten! Gelukkig kan Anita weer iets gemakkelijker bewegen en is de pijn weg. Alles rustig ingepakt en in een schoon gewassen auto (service van het huis) op pad richting Windhoek.

Het dorpje Moyogalpa op Ometepe heeft een heerlijk relaxed sfeertje. Als de boot komt is er sprake van enige bedrijvigheid, even later is er weer no business as usual. En da's lekker want we hebben een relax dag!

Het geld is op. De Argentijnen zitten zonder. Niet zozeer op de bankrekening, maar er is niets om in de flappentap te stoppen. Gevolg uiteraard, alle flappentappen leeg. We lopen hier voor het eerst tegenaan in Cordoba. Nietsvermoedend naar de pinautomaat en meteen geconfronteerd met een rij van hier tot Tokio. Dus naar de volgende, idem dito. Dan maar naar het plaza in het centrum waar alle banken een kantoor hebben. Ook hier lange rijen, en ze bedienen alleen hun eigen klanten, met een pas van een andere bank kan je het vergeten. Tja, en dan...

Naarmate we meer richting het Noord-oosten van Argentinië gaan neemt de service in de bussen behoorlijk toe. Nu krijgen we kopjes koffie / fris en koude- en warme maaltijden aan boord. De bus naar Iguazu was het laatste hoogtepunt; Cognac of Pina Colada! En dat om tien uur 's ochtends!