Al een paar dagen loop ik met het idee om een van de vulkanen in de omgeving te beklimmen. Er liggen er hier een heel stel in de nabijheid van Arequipa; de Misti (5820), Sabancaya (5976), Hualca Hualca (6025), Ampato (6288) en Chachani (6090). De Misti en Chachani zijn echt heel dichtbij en ook goed te zien vanuit Arequipa, tenminste als het helder is. De Misti is een vulkaan uit het boekje, prachtige conische vorm en bovendien werkend, dus met een krater vol bubbels.

Vanuit Madaba de bus naar Amman genomen. Bij het Abdali busstation een taxi genomen naar downtown. Alles komt nu bekend voor, dat is het mooie als je ergens een tweede keer komt. We weten nu precies waar te gaan.

Ditmaal wel een kamer bij het Palace hotel weten te bemachtigen, de vorige keer zaten ze vol. Warm aanbevolen in de LP en dit keer geheel terecht want dit is een perfect hotelletje. Midden in downtown en toch rustig gelegen en het ziet er allemaal ook nog eens erg netjes uit.

De reisdag naar Sighnaghi begint met een wandeling richting busstation van Sheki. Buiten de poort staan taximannetjes die ons wel willen brengen. We onderhandelen wat met een van hen, maar hij vraagt nog te veel. Dan eerst maar kijken of het marsrutjka busje er al staat. Deze minibusjes vormen de ruggengraat van het openbaar vervoer in deze regio.

Na onze ski avonturen richting Wellington gereden. Iets na de middag hier gearriveerd en aangezien onze boot pas om half twee vannacht vertrekt hebben we nog alle tijd om de stad in te gaan. Wellington is een prettigere stad dan Auckland. Overzichtelijker en met een mooie hoek bij de haven. De stad zit ook vol met kleine cafeetje's en eethuisjes.

De speedboat naar Bocas tuft eerst op z'n gemak het haventje uit en vaart langs de huisjes op palen die half in het water staan. Zodra het water wat breder wordt gaat de de hendel naar voren en begint de motor te brullen. De voorkant van de boot komt omhoog en we vliegen over het water. Het afdekzeil valt door de tegenwind aan de zijkant naar beneden en we zitten niet meer in de buitenlucht.

Vandaag weer een dagje gravel. Van de kokerbomen gaan we oostwaarts richting grens en het Kgalagadi Transfrontier Park. Dit is weer richting Kalahari en al snel rijden we weer door rode duinen. De duinen liggen allemaal langgerekt van noord naar zuid en aangezien wij hier haaks op rijden krijgen we een uurtje achtbaan cadeau. Continu duin op en weer duin af.