22 December. Van Puno met de bus naar Cusco. Het is halverwege de middag als we arriveren op de "terminal terrestre", het plaatselijke busstation. Een taxi genomen naar het plaza midden in het centrum. We hebben al vrij snel een hostal gevonden wat ons wel aan staat. Vlak bij het plaza met een overdekte binnenplaats. Een heel rustig plekje.

Ons laatste stuk Peru gaat weer via de kust. Via de PanAmericana naar het noorden. Zo gauw als we de bergen van Cordillera Blanca uit zijn wordt het landschap weer vlak en steeds droger om uiteindelijk gewoon weer in woestijn te eindigen. En die woestijn rijden we nu dus door richting het noorden.

Leon valt te lezen als een geschiedenisboek. De stad ademt de roerige historie van Nicaragua. Op veel plekken zijn muurschilderingen aangebracht die of laten zien wat er zich hier heeft afgespeeld, of de helden en martelaren van de revolutie eren. En de ansichtkaarten die oude vrouwtjes op het centrale plein verkopen zijn zwart-wit foto's van acties tijdens de revolutie.

Meknes is kleiner en gemoedelijker dan Fes. Maar wel ook met een fraaie medina. Niet zo groot als die van Fes maar net zo vol tot op de vierkante centimeter met bedrijvigheid. En de tourgroepen zijn hier ook weer verdwenen, lekker kleinschalig dus.
De bus naar Meknes is een oud boemeltje, niet erg want het is maar een rit van een uur. Onze eindbestemming is het Maroc hotel, weer naast de medina en met kamers die uitkijken op een binnenplaats met bomen vol oranje sinaasappelen. Mooi plekkie dus.

Ons vluchtje uit Udaipur land om een uur of vier 's middags in Mumbai. Bij de uitgang van het domestic vliegveld staan de taxi mannetje's al op de uitkijk. Quasi nonchalant tegen een hek geleund houden ze alles wat westers lijkt nauwlettend in de gaten en zodra je de schuifdeuren uitloopt komen ze in actie.
Inmiddels weten we de gangbare prijs en we proberen er een te vinden die op z'n minst net z'n vraagprijs in de buurt komt. Zoals meestal valt het niet mee en we lopen de straat op om bij de geparkeerde taxi's ons geluk te beproeven. Uiteindelijk bij een mannetje die de normale prijs vraagt ingestapt en op pad. Het blijkt een of andere koppelbaas te zijn en via een korte tussenstop, wisselen van taxi en een verse chauffeur gaan we eindelijk op pad.

Deze ochtend was het slalommen tussen de fietsers door. Er is hier een meerdaagse fietstocht gaande en twee dagen geleden kwamen we ze ook al tegen. Toen waren we net voor de meute uit, vandaag zitten we er midden in. Kilometers lang tussen de fietsen door laveren. Overigens een perfect georganiseerd gebeuren met overal waarschuwingsborden en eet en drinkstops. Maar erg opschieten doet het dus niet.