Jujuy is de meest noordelijke provincie van Argentinie. Opgesloten in de hoek tussen Bolivia en Chili. We reizen eerst naar de stad Jujuy (“goegoei”) zelf. Grote stad met modern centrum. Verrassend genoeg in een heel groene omgeving. Ik had ook hier de droge hoogvlaktes verwacht maar de heuvels staan hier vol met bomen en de dalen zijn sappig groen.

Ons vluchtje uit Udaipur land om een uur of vier 's middags in Mumbai. Bij de uitgang van het domestic vliegveld staan de taxi mannetje's al op de uitkijk. Quasi nonchalant tegen een hek geleund houden ze alles wat westers lijkt nauwlettend in de gaten en zodra je de schuifdeuren uitloopt komen ze in actie.
Inmiddels weten we de gangbare prijs en we proberen er een te vinden die op z'n minst net z'n vraagprijs in de buurt komt. Zoals meestal valt het niet mee en we lopen de straat op om bij de geparkeerde taxi's ons geluk te beproeven. Uiteindelijk bij een mannetje die de normale prijs vraagt ingestapt en op pad. Het blijkt een of andere koppelbaas te zijn en via een korte tussenstop, wisselen van taxi en een verse chauffeur gaan we eindelijk op pad.

• Roadtrip

Vertrek uit Manali. We hebben drie dagen geleden onze tweedaagse busreis naar Leh geboekt en gaan de avond tevoren nog even langs het reisbureau om de gegevens van de bus door te krijgen. Opeens blijkt het weer erg moeilijk. We zijn kennelijk de enigen die geboekt hebben en ze willen de bus niet alleen voor ons laten rijden. Begrijpelijk, maar de alternatieven staan ons niet aan. We kunnen of vannacht om twee uur met de eendaagse busreis mee. Of een vage optie met een terugkerende jeep die misschien beschikbaar zou zijn. Zien we beiden niet zitten en er wordt wat heen en weer gebeld. Opeens blijkt ons twaalf persoons minibusje wel beschikbaar en wordt deze aangevuld met lokale mensen die naar Leh gaan. Maakt ons niet uit, we gaan nu gewoon op de afgesproken tijd.

Na Aleppo bussen we verder naar Hama. Ook dit is weer een niet al te lange rit. Wel een voordeel van het reizen hier dat het busvervoer goed geregeld is en de afstanden relatief kort. In de bus voel je je bijna beschaamd om wat te eten te nemen. Hoe anders dan in bijvoorbeeld Azie waar iedereen de hele rit zit te eten; hier eet of drinkt niemand wat in de bus. Men kijkt naar de Arabische variant van de Bollywood films, volgens mij komen ze uit Egypte, en wacht rustig op het bekertje met water wat de busboy komt brengen. Heel rustig allemaal....

Nog altijd hebben we goed weer. Ook deze ochtend weer strak blauw.
We gaan eerst naar het Rawok Tso lake vlakbij het plaatsje Rawok. Het is een heel langgerekt meer wat om een paar bergen heen ligt. Met de auto een eind van Rawok weggereden over paden en vlaktes. Uiteindelijk op een prachtig punt beland. In de weides lopen yaks en schapen te grazen en het turqoise meer spiegelt de besneeuwde toppen.