De ‘Arc de Triomphe’ is het eerste bijzondere bouwwerk wat we zien hier in Astana. ’s Ochtends om vijf uur vanuit de taxi. Ook hier dus al een replica. Hij staat midden op de toegangsweg vanaf het vliegveld omgeven door een eindeloze hoeveelheid nieuwbouw. Allemaal woonwijken.

De trein brengt ons in iets meer dan twee uur van Kanazawa naar Kyoto. We vertrekken in de regen, bij aankomst is het droog. De eerste indruk is in Kyoto goed geregeld. Het station aldaar is mega indrukwekkend. Niet zozeer aan de buitenkant, maar des te meer aan de binnenzijde.

San Augustin is een dorp op een uur of zes rijden vanaf Popayan. Hemelsbreed is het niet zo ver maar de weg erheen is beroerd. Ongeveer een half uurtje asfalt en dan houd het op, dirtroad all the way... Dus hobbelen we heen, op de achterste stoelen in de bus. Ook al geen pretje. Tel daarbij op drie kotsende koters om ons heen en je kunt begrijpen dat dit geen pretje was... Maar we halen het...
In San Augustin hebben we weer een plaatje van een hostal. Vrij basic, maar zo mooi gelegen op een heuvel naast het dorp. Je kijkt uit over de wijde omgeving vanuit de prachtige tuin vol bloemen en bomen vol mandarijntjes. Het is van een Fransman en ze verbouwen ook nog eens hun eigen groente en bakken hun eigen brood dus; heerlijk eten!

Deze dag begint met een ontbijt in het guesthouse. Lekker hoor, niets hoeven doen en uitgebreid eten! Gelukkig kan Anita weer iets gemakkelijker bewegen en is de pijn weg. Alles rustig ingepakt en in een schoon gewassen auto (service van het huis) op pad richting Windhoek.

In Argentinië hebben ze een lang weekend vrij. En dat is hier in Colonia goed te merken. Met moeite een plek kunnen vinden. We verblijven hier drie dagen en wisselen elke dag van kamer! Was het enige dat nog vrij was... Maar niet getreurd, verder een prima hostel.
Colonia is de enige plek in Uruguay met een vermelding op de Unesco lijst. Zegt wel iets over de bezienswaardigheden in dit land. En zelfs deze ene lijkt me wat ver gezocht. Mooi plaatsje met een oud koloniaal centrum aan de Rio plata. Maar om nou te zeggen dat het wereldschokkend is....,

Granada is een stad aan het andere uiteinde van Cocibolca, de locale naam van Lago Nicaragua. Veel koloniale gebouwen en heel wat kerken. En allemaal voorzien van een vrolijk kleurtje. Want Granada is vooral een heel kleurrijke stad.
We komen hier met achtereenvolgens boot-taxi-bus-minibus vanuit Ometepe. En evengoed duurt het geheel niet langer dan een uurtje of vier. De reisafstanden zijn hier niet zo erg groot.