Het waait nog steeds hard maar het stof is verdwenen en de zon staat weer helder aan de hemel. Ali stapt achter het stuur van het busje van de familie en we gaan richting de graven. In de heuvels achter de ruine's van Palmyra staan her en der van deze graven. Het zijn vierkante torens van een verdieping of vier. Binnen is nog wat terug te zien van de vroegere inrichting maar verder zijn ze vrij kaal. We laten ons afzetten bij de ruine's van Palmyra en gaan eerst naar de tempel van Bel. Dit is het best bewaard gebleven monument en was vroeger het religieuze centrum van de stad.
.
Van Inle lake naar Yangon.
Het zijn de laatste twee dagen van onze trip en deze staan vooral in het teken van veel autorijden. In kilometers stelt de afstand dan wel niet zo heel veel voor, het zijn wel twee volle dagen rijden om deze te overbruggen. Het is namelijk veel rijden door de bergen en de snelheid is ook laag door de vele vrachtwagens en ander langzaam verkeer wat te passeren is. Qua bezoeken houden we het ook een beetje voor gezien. We hebben nu wel weer even genoeg tempels en Boeddha's bewonderd.
Vandaag gaan we echt de hoogte in. Hisor lag nog op een hoogte van 2800 meter, nu gaan we de Oost Pamir in en komen we nergens meer onder de 3700 meter. Eens kijken hoe we dat gaan beleven!
Fin del Mundo, het einde van de Wereld. Het is de slogan van de meest zuidelijke stad ter wereld. We zijn in Ushuaia!
En dat is eigenlijk overal wel ver vandaan. In elk geval 3500 km van Buenos Aires, om maar wat te noemen. Als we aanvliegen is het mooi helder weer. Prachtig uitzicht op een uitgestrekt en leeg gebied met veel bossen, meren en eilanden in zee. Ushuaia is de enige plaats van omvang die te ontdekken valt. Aan de ene kant van het stadje het Beagle kanaal en aan de andere kant de bergen met besneeuwde toppen.
We verlaten Uruguay met de boot. En niet zomaar, dit is serious shipping... Er staat een enorm groot glimmend terminal gebouw waar de boel even professioneel wordt aangepakt. De bagage moet eerst ingecheckt worden en verdwijnt net als op het vliegveld met de lopende band. Vervolgens blijkt onze “goedkope” boot niet te gaan en worden we overgeboekt op die van de concurrent. Ach, een beetje extra luxe voor ons sloebers, wij klagen niet...








