We vertrekken nu naar het "rode hart" van Australie. De eindbestemming is Alice springs en vandaar uit willen we de parken in de omgeving verkennen. Het zijn wel afstanden die staan te wachten want alleen om naar Alice te komen rekenen we al drie dagen en alles in de "omgeving" is ook een dag rijden. Maar goed, de eerste dag schiet aardig op.

Naar Torres del Paine. Iets na zeven worden we opgepikt voor het hostel. Het park is op zo'n 150 kilometer van Puerto Natales dus een kleine twee uur rijden. Bij de entree de toegang betaald en in een andere bus gestapt die een stukje verder het park in gaat. Tot lago Pehoe waar we overstappen op een boot die ons naar de andere kant van het meer brengt. Inmiddels is het dan een uur of een maar we kunnen eindelijk beginnen! Rugzak op en gaan!

• Roadtrip

Om zeven uur gaat het wekkertje van het horloge. We beginnen eerst aan ons ontbijt van gisteren gekochte cakejes met koffie. Om acht uur op pad voor de beklimming naar de gletsjer. Het dorpje waar we overnachten is niet meer dan 15 huizen groot en al snel lopen we in de bossen. Het is een mooi en gemakkelijk pad wat naar boven gaat. Het grootste deel is langs de rivier die bij de gletsjer ontspringt. Het is een grauwe grijze rivier, net zoals de onderkant van de gletsjer er van een afstand uitziet. De wandeling naar boven duurt ongeveer 2 uur en is zeer de moeite waard.

Een Italiaans restaurant op de luchthaven van Helsinki met de naam "Pronto". Snelle bediening dus zou je zeggen, toch meld de serveerster bij bestelling meteen dat het wel een half uurtje gaat duren. Druk, druk, druk. Niet dat het veel uitmaakt want op het departures bord knippert al sinds uren de mededeling dat we om 22:00 meer info krijgen over de status van onze vlucht. En dat terwijl we om 20:00 zouden vliegen. Rustig afwachten dus, op vlucht en pizza.

Fronsende wenkbrauwen en iets verbaasde en zorgelijke blikken. "Syrie, Jordanie, dat is toch de as-van-het-kwaad"? Als we van onze plannen vertellen is niet iedereen even enthousiast. Begrijpelijk, want als deze regio in de aandacht is, is de beeldvorming meestal negatief. Maar of dat terecht is daar hebben we onze twijfels over en dat willen we nu zelf wel eens zien, en daarnaast is dit de bakermat van vele grote beschavingen. Het zijn landen vol historie en cultuur. We willen het allemaal gaan meemaken, Syrie en Jordanie here we come!

De vlucht is heel relaxed. De elf uur vliegen letterlijk voorbij met de films op het schermpje. Een prachtig systeem in dit vliegtuig; je kan de films zelf starten en onderbreken. Nog niet eerder gehad maar heel gaaf. We passeren de datumgrens en de uren tellen dus weer terug. Er zit een tijdsverschil van maar liefst zestien uur tussen Nieuw Zeeland en Chili waardoor we maandag om een uur of vijf 's middags vertrekken en dezelfde maandag om twaalf uur 's middags aankomen in Santiago. Dit wordt een maandag van veertig uur lang!