De Burana toren pakken we mee op weg naar Bishkek. Het is nog een aardig stukje rijden terug van Son Kul. Eerst twee uur om weer bij de afslag op de hoofdweg te komen en dan nog een uurtje of wat richting Bishkek. De vallei waar Bishkek in ligt is aanmerkelijk groener dan wat we tot nu toe gezien hebben.

Het is weer vroeg als we vertrekken uit Langmusi. Er is nog weinig volk op straat en de meeste actie komt van de boer die z'n yaks door de straten drijft. Mooie beesten zijn het, zo groot en indrukwekkend en evengoed zo schijterig als je op ze afloopt. Het is de enige afleiding op dit uur want verder blijft het stil. Iets te stil eigenlijk want de bus komt niet opdagen.

Natuurlijk ook ons lekker cultureel vermaakt in Kathmandu. Zo zijn we naar de Bodnath tempel geweest: de grootste boeddhistische tempel van Nepal. Hier in de buurt wonen veel Tibetanen die het land zijn uit gevlucht na de Chinese invasie in 1959. Vanaf een dakterras hadden we een mooi uitzicht op 'de ogen' in de stupa.

Argentinië, nieuw land nieuwe avonturen!
Mendoza is de eerste stad die we aandoen. De rit er naar toe is prachtig. Dwars door de Andes. Een tunnel vormt de feitelijke grens tussen Chili en Argentinië maar de paspoort controle is een kilometer of wat verderop. In een enorme hal staan alle douane kantoortjes. Overdekt dus, wat op deze hoogte geen overbodige luxe is. Het is er nu al lekker fris, laat staan in de winter.

Marrakesh is alles wat we tot nu toe gezien hebben in Marokko in de overtreffende trap. Een mega plein waar ontzettend veel actie is, een gigantische medina met giga veel shops en ook een mega hoeveelheid aan toeristen die hier in grote groepen tussen alles door schuiven. Je zou bijna denken dat Marrakesh qua bezoekers inmiddels al bijna niet meer onder doet voor Barcelona of Praag.

Het is al donker als we vertrekken uit Moskou. We zien dan ook niet veel meer van deze stad. In de trein blijkt dat er vrijwel alleen maar Mongolen mee reizen en een enkele Rus. Eigenlijk is het helemaal een Mongoolse trein want ook de provodniki (de dames die de wagon schoonhouden) zijn Mongools.
Een wat ouder frans stel zijn de enige die net als wij als tourist de rit maken. Er zitten heel wat handelaren in ons treinstel en er wordt druk gesleept met tassen vol handel. Wij houden het nu wel voor gezien en gaan ons voor de eerste keer in slaap laten kedeng-eh-dengen.