Vertrek uit Sossusvlei betekent eerst weer een uurtje of wat gravelroad. Het is dezelfde weg als welke we heen genomen hebben en ditmaal rijden we met het zonnetje in de rug. Wederom overnacht in Mariental bij de “La vida inn”. De dag er op richting Keetmanshoop. Dit gaat lekker snel want vandaag de hele dag asfaltweg. In Keetmanshoop eerst even de voorraden aangevuld en vervolgens een 20 kilometer richting het oosten naar een campsite bij het kokerbomenwoud.

Als we aankomen op het station van Ulan batar staat er al iemand op ons te wachten. Ze heet Namsrai en spreekt goed Engels. We lopen met haar naar een busje en rijden richting een van de buitenwijken van Ulan Batar. Het zijn grote grauwe flatgebouwen in de Sovjet stijl. Bij een van de gebouwen worden we gedropt, het blijkt ons verblijf te zijn. We verblijven de komende dagen bij Namsrai, haar zus en haar vader. Het appartement is op de 7e verdieping en is aan alle kanten ingericht met tapijten, zowel op de vloer als aan de muur. Het houdt het in elk geval lekker warm want de temperatuur is er tropisch. Dit in tegenstelling tot buiten want het was vandaag geheel bewolkt en dik onder nul. En dat terwijl in Mongolie 260 dagen per jaar de zon schijnt. Maar vandaag dus even niet...

Doordat we gisteren zo lang hebben doorgereden hebben we vandaag een korte reisdag. De ochtend dus rustig begonnen. Eerst een klein stukje de "zuidelijke highway" op gereden naar het oude dorp Pomda. Het is een boerendorpje met heel eenvoudige lemen huizen. Aan de buitenkant van het dorp is het Temto klooster.
Het is een ommuurd gebouw en vanaf de binnenplaats is de gebedsruimte te bereiken. De grote houten deuren zijn echter gesloten en het geheel lijkt uitgestorven.

Inmiddels zijn we in de historische koloniale hoek van Brazilië. Deze provincie heet Minas Gerais, een mijnstreek. Het stadje waar we zijn is Ouro Preto.. Prachtig gelegen op de hellingen van de heuvels hier. Wel serieus klimmen zo nu en dan want een rondje door de stad is toch al snel vier keer heuvel-op, heuvel-af. Het hele centrum is voorzien van keien in de straten, ze liggen er al eeuwen. En vol met al die fraaie huizen van honderden jaren oud. En vooral kerken. Een stuk of tien, alleen al in het centrum.

We hebben vandaag een rustige start. De weg is nl. iets verder op tot twaalf uur gesloten wegens wegwerkzaamheden. We gaan eerst een paar huizen in het dorpje waar we nu zijn bezoeken. De Tibetaanse huizen hebben allemaal dezelfde bouw. Ze zijn robuust gebouwd met witte buitenmuren en prachtig geverfd houtsnijwerk rond de ramen. De huizen die we bezoeken zijn vrij recent gebouwd. Beneden zijn stal en en werkplaats, boven is de woon/slaapkamer annex keuken.

Onze twee dagen in Delhi gaan we langs wat highlights in de stad. Het rode fort is niet te missen. Groot en rood, ooit gebouwd tijdens de hoogtijdagen van het Mughal rijk. Binnen de enorme muren staan wat fraaie gebouwen en dat is het dan wel. Ooit moet dit een pracht geweest zijn met overal vijvers, waterlopen en baden die gevoed werden uit de rivier maar de rivier is niet meer, of is te vervuild en alle waterkanalen staan droog. Het is wel lekker om in de grote tuinen even te relaxen weg van de herrie buiten de grote muren.