Half zes opgestaan voor ons tripje van vandaag, we gaan naar het Moremi Nationaal park! Om zes uur de deur uit in een Landcruiser die is omgebouwd tot safari-vehikkel. Het eerste uur gaat nog over de geasfalteerde weg en op dit tijdstip is het bokkoud in zo'n open auto die er zo snel mogelijk probeert te komen.
.
Vertrek uit het nevelwoud. Als we naar de bus lopen jaagt de harde wind door de straten. Het lijkt te regenen maar het is water wat het regenwoud wordt uitgeblazen door de wind. Bijna horizontaal gaat het vocht door de straten.
Als de bus het dorpje uit rijdt is het al vrijwel gedaan met al dat vocht. De wolken verdwijnen en de zon verschijnt. Als we omkijken staat er een prachtige regenboog tegen de heuvel.
Klokslag half zeven 's ochtends lopen we het kantoortje van de "Challenge" busmaatschappij binnen. Met deze busmaatschappij zijn we ook vanuit Damascus gekomen en dat is zo goed bevallen dat we ze ook weer terug nemen. Gisteren hebben we al kaartjes gekocht en dat is een goed plan geweest want hij zit helemaal vol. En dus schuiven we voor de laatste keer door de verkeerschaos van Amman. Op naar de grens!
Het is maar een uurtje rijden tot de grenspost. Eerst het ritueel van vaarwel bij de Jordaanse grens, dan een stukje niemandsland, en dan weer een warm welkom als we Syrie in willen.
De grote dag!
Om acht uur staan we bij het Tibet hotel, ons meetingpoint met de gids en chauffeur. Ze zijn al aanwezig en we stellen ons even voor. De gids heet Lobsang, de driver Nima. Beiden nog jonge gasten, 22 en 23 jaar. Ze maken een goede indruk. Na wat passen en meten blijkt al onze bagage in de Landcruiser te passen. De gids neemt plaats op de achterste bank direct naast de bagage, wij zitten met z'n drieen op de achterbank + een persoon voorin naast de bestuurder. Het is allemaal ruim genoeg. "Onze" Toyota is ruim bemeten en ook behoorlijk breed.
Het liefst waren we met de trein van Agra naar Jaipur gegaan, maar helaas geen plek meer vrij in de trein. En dus maar de bus genomen. Het is maar een ritje van zes uur maar vermoeiend was het zeker. Hoewel we een "luxe" bus gekozen hadden bleek deze weer van het uitgewoonde type. En na zes uur met alle raampje's open tegen de hitte kwamen we aardig uitgeteerd aan in Jaipur.








