Een Italiaans restaurant op de luchthaven van Helsinki met de naam "Pronto". Snelle bediening dus zou je zeggen, toch meld de serveerster bij bestelling meteen dat het wel een half uurtje gaat duren. Druk, druk, druk. Niet dat het veel uitmaakt want op het departures bord knippert al sinds uren de mededeling dat we om 22:00 meer info krijgen over de status van onze vlucht. En dat terwijl we om 20:00 zouden vliegen. Rustig afwachten dus, op vlucht en pizza.

Fin del Mundo, het einde van de Wereld. Het is de slogan van de meest zuidelijke stad ter wereld. We zijn in Ushuaia!
En dat is eigenlijk overal wel ver vandaan. In elk geval 3500 km van Buenos Aires, om maar wat te noemen. Als we aanvliegen is het mooi helder weer. Prachtig uitzicht op een uitgestrekt en leeg gebied met veel bossen, meren en eilanden in zee. Ushuaia is de enige plaats van omvang die te ontdekken valt. Aan de ene kant van het stadje het Beagle kanaal en aan de andere kant de bergen met besneeuwde toppen.

Na een nachtje te hebben gelogeerd bij de Kazachse spoorwegen en met een uurtje vertraging rollen we Almaty binnen. In de tijd dat deze stad nog tot de USSR behoorde beter bekend als Alma Ata. Als we het perron opstappen valt meteen op hoe warm het hier is, nog een paar graadjes hoger dan in Astana! Dat hadden we net anders om verwacht!

Meknes is kleiner en gemoedelijker dan Fes. Maar wel ook met een fraaie medina. Niet zo groot als die van Fes maar net zo vol tot op de vierkante centimeter met bedrijvigheid. En de tourgroepen zijn hier ook weer verdwenen, lekker kleinschalig dus.
De bus naar Meknes is een oud boemeltje, niet erg want het is maar een rit van een uur. Onze eindbestemming is het Maroc hotel, weer naast de medina en met kamers die uitkijken op een binnenplaats met bomen vol oranje sinaasappelen. Mooi plekkie dus.

We gaan vandaag Bagan bekijken. Bagan is een heel bijzondere plek. Er is hier zo'n 1300 jaar geleden een enorme verzameling tempels, pagodes en stupa's op een tiental vierkante kilometer gebouwd. Als je door het plaatsje loopt zie je links en rechts al restanten van tempels maar het merendeel staat in de akkers om het plaatsje heen. Totaal zijn het zo'n 2400 stuks. Je zou in Nederland alle middeleeuwse kerken op een kleine oppervlakte bij elkaar moeten zetten om iets vergelijkbaars te krijgen.

De speedboat naar Bocas tuft eerst op z'n gemak het haventje uit en vaart langs de huisjes op palen die half in het water staan. Zodra het water wat breder wordt gaat de de hendel naar voren en begint de motor te brullen. De voorkant van de boot komt omhoog en we vliegen over het water. Het afdekzeil valt door de tegenwind aan de zijkant naar beneden en we zitten niet meer in de buitenlucht.