Zaterdagmorgen de taxi genomen naar het vliegveld van La Paz. Het ligt buiten het dal dus we moeten de hele weg weer omhoog. De chauffeur rijdt als een idioot en we zijn er dus ruim op tijd. Het is een kleine luchthaven met maar weinig vluchten, de meeste naar bestemmingen in Bolivia. Onze vlucht naar Rurrenabaque heeft vertraging en we vertrekken een uurtje later. Langs de taxibaan van het vliegveld is een kerkhof met oude vliegtuigen. Prachtige oude vervallen kisten op een rijtje. Nooit eerder gezien op een luchthaven.

We zijn in een uurtje of vier van de zuidelijke helft naar de noordelijke helft verhuist van Nationaal park Los Glacieres. Het sightseeing bij de gletsjer wordt weer ingeruild voor actief in de weer op de paden van het gebied rondom El Chalten. El chalten is een dorpje van nog geen 25 jaar oud. Ooit opgericht om de Argentijnse aanwezigheid bij een grensconflict met Chili te aan te tonen. En inmiddels profileert het zich als “trekking capital of Argentina”. Vanwege de uitgebreide mogelijkheden om de benen te strekken in deze omgeving.

Brisbane is weer eens big city. Maar gelukkig hebben ze een perfecte stadscamping op loopafstand van de bushalte. En dat komt weer mooi ujit want parkeren in de stad is hier al net zo beroerd als in Nederland. We pakken dus lekker de bus als we naar het centrum gaan. Ons dagje Brisbane begint met de stadswandeling uit de reizigersbijbel. Lekker kuieren langs de rivier, door parken en langs historische gebouwen.

Het hotel waar we nu zitten is heel centraal gelegen. Direct bij het station en busterminal. Dat komt mooi uit want we gaan vandaag met de bus naar het terracotta leger. Het is een ritje van een uurtje en we zijn mooi op tijd aanwezig. Het is even slikken als we de toegangsprijs zien, 90 Yuan, zo'n hoge entree hebben we nog niet eerder gehad. Maar dit is natuurlijk wel iets heel bijzonders.

Granada is een stad aan het andere uiteinde van Cocibolca, de locale naam van Lago Nicaragua. Veel koloniale gebouwen en heel wat kerken. En allemaal voorzien van een vrolijk kleurtje. Want Granada is vooral een heel kleurrijke stad.
We komen hier met achtereenvolgens boot-taxi-bus-minibus vanuit Ometepe. En evengoed duurt het geheel niet langer dan een uurtje of vier. De reisafstanden zijn hier niet zo erg groot.

Vandaag gaan we reizen van Almaty naar Karakol. En dan niet via Bishkek, maar via Kegen en door de Karkara valley. Met grensovergang in ‘the-middle-of-nowhere’. Via internet hebben we vooraf een ‘mannetje-met-auto’ geregeld en keurig op de afgesproken tijd staat Sergei op de stoep. Met Mitsubishi 4WD bussie om ook de slechte stukken door te komen.