Vroeg een taxi genomen naar de busterminal buiten de stad. Dit is waar de lange afstand bussen vertrekken. Het is een kaartje kopen en gaan want de bus staat al op punt van vertrek. Zodra we de grauwe buitenwijken van Damascus uit zijn wordt het landschap afwisselend; woestijn en dan weer vruchtbaar groen. Mooie omgeving.Twee uurtjes later in Homs, hier pakken we een micro busje naar Krak de Chevallier. Gelukkig met hulp van een aardige Syriër die redelijk Engels spreekt want vindt maar eens het juiste witte busje uit die chaotische mierenhoop van 500 witte busjes...

Regen, regen, regen, hier in Panama City leek er geen eind aan te komen. Tot vandaag dan, want opeens was het vanmorgen droog. Gelijk de bus gepakt naar de Miraflores sluizen bij het Panama kanaal. Het is vandaag weer een bedrijvige dag. Gisteren was bijna alles gesloten vanwege een feestdag. De wijk waar we zitten is al niet heel erg vrolijk, maar met al die gesloten rolluiken en de hele dag regen zag het er helemaal treurig uit.

Vandaag fietsen gehuurd. Mooie nieuwe mountainbikes voor 10 Yuan (1 euro) per dag. Al eerder hebben we een kaart van de omgeving gekocht om onze weg te kunnen vinden. Bij een restaurantje van die lekkere groentenpannekoeken voor onderweg ingeslagen en we zijn er klaar voor. Zo gauw als je trouwens ergens staat komt er wel weer iemand op je af die je gids wil zijn voor een dag. Anders vind je het nooit, roepen ze allemaal. Maar wij hebben ons kaartje dus we gaan mooi zelf op pad.

We hebben vrij lang getwijfeld over hoe naar Machu Picchu te gaan. Via de wereldberoemde Inka trail of met de trein. Enerzijds willen we de Inca-trail wel gaan lopen, maar het massale weerhoudt ons er een beetje van. Het is zo enorm populair dat je soms wel met 500 man tegelijk de berg opgaat. Daarbij is het hier in Cusco een beetje doorgeslagen wat de prijzen betreft. Misschien is het de Hollandse zuinigheid, maar alles is hier wel erg veel duurder.

Deze morgen vroeg opgestaan want we hebben een lange reisdag voor de boeg. Vandaag reizen we naar Maun. Eerst het zandpad weer door geploeterd en dan de geasfalteerde weg op. We doorkruisen nu da Kalahari. Eindeloze vlaktes met dor gras en lage struiken.

Vertrek uit Varanasi. We vertrekken zoals we gekomen zijn; in het donker. De avond valt hier vroeg en als we even na zessen weer door de steegjes lopen zijn het alleen de schaarse lampjes van de winkeltjes die de boel verlichten, en daarmee de volop aanwezige koeienvlaaien, extra oppassen dus!
Bij de eerste plek waar ook gemotoriseerd vervoer op drie of vier wielen kan komen een tuktuk, of "autoriksja" zoals de driewielers hier heten geregeld om ons naar het station te brengen. Dan begint een rit die op menig kermis tot de topattracties zou horen.