De vlucht is heel relaxed. De elf uur vliegen letterlijk voorbij met de films op het schermpje. Een prachtig systeem in dit vliegtuig; je kan de films zelf starten en onderbreken. Nog niet eerder gehad maar heel gaaf. We passeren de datumgrens en de uren tellen dus weer terug. Er zit een tijdsverschil van maar liefst zestien uur tussen Nieuw Zeeland en Chili waardoor we maandag om een uur of vijf 's middags vertrekken en dezelfde maandag om twaalf uur 's middags aankomen in Santiago. Dit wordt een maandag van veertig uur lang!

Om zeven uur vertrokken met een busje naar Rincon de la vieja. Kost wel een paar duiten maar bij gebrek aan alternatieven leveren we ons maar over aan de Costaricaanse dollarmakers. Het moet de moeite zijn.
Als we richting het natuurgebied om de vulkaan hobbelen begint het al weer zachtjes te regenen. Twee weken droog in Nicaragua en we zijn nog geen dag in Costa Rica en …., ja hoor!

Bikaner is een van de "uithoeken" van India. Vlak tegen de Pakistaanse grens en op de rand van de Thar Desert is dit zo'n plek waar je gelijk het gevoel krijgt van de buitenpost op de historische handelskaravaan route.
Tegenwoordig natuurlijk ook gewoon een "moderne" stad maar als je net arriveert en de stofwolken over straat ziet rollen tussen de kamelenkarren en het oude fort door waan je je even in vroeger tijden.
En het is zo vroeg nog lekker rustig op straat, onze riksja snort naar het hotel wat we gevraagd hebben en dat blijkt ook nog eens een heel fraaie plek te zijn dus de start is ditmaal heel ok. Even een nachtje treinodeur van het lichaam spoelen en dan op het dakterras ontbijten, life ain't bad....

Vandaag Maun verlaten. En dit is ook onze laatste dag in Botswana. We rijden richting noord westen om bij de grens met Namibië te komen. Eigenlijk maken we een mooie boog om de Onkovango heen. Aardig stukje rijden, maar ook hier valt de kwaliteit van de weg alles mee.

Voor ons laatste bezoek in het noorden zijn we van Salta naar Cachi gereisd. Een prachtige busrit door de bergen. Eerst een smalle kloof, dan omhoog over groene bergen, stukje hoogvlakte, door het nationaal park “Los Cordones” (tien-duizenden enorme cactussen, bizar gezicht) en uiteindelijk in het dal aanbeland waar Cachi ligt. En aangezien we een middag-bus hadden was het bij aankomst al avond. En een zaterdagavond. En in dit geval maakte dat net het verschil. Het ienieminie dorpje krijgt in het weekend nogal wat bezoekers uit de stad voor een korte break. Geen bed meer te vinden!

Dansen op de vulkaan, De Dijk zong het al jaren geleden. Nooit geweten dat het ooit zo treffend zou samenkomen. Vandaag zagen we een discotheca op de helling van de vulkaan, bijna in het lavaveld. Go where the action is! En actie hebben ze hier zo nu en dan. Hier is La Fortuna en de vulkaan is de Arenal.
Ze zeggen een van de tien meest actieve ter wereld. En de foto's in de shops liegen er niet om, prachtige rode banen met lava die als aardbeiensaus van een ijsje aflopen. Dat willen wij ook wel eens zien! Maar ja, de afgelopen weken is Colussus zoals ze hem hier noemen ten ruste. Een miniem pluimpje op de top is alles wat we van vulkanische activiteit te zien krijgen!