In Aqaba zijn we dus niet al te lang gebleven. Er gaat een directe bus naar Karak en die start vlak in de buurt van ons hotel. Het is weer even wachten tot de bus geheel vol zit en dan vertrekt de chauffeur. Op naar verkoeling.

Karak is een klein stadje halverwege Aqaba en Amman. Het ligt wat hoger in de bergen en heeft één grote bezienswaardigheid en dat is het kruisvaarders kasteel.

Als je van meren in de bergen houdt moet je naar Bariloche! Deze stad ligt midden in wat hier het meren gebied wordt genoemd. En met reden want het is hier water overal waar je kijkt. Bariloche ligt zelf aan een van de grootste meren; het Lago Nahuel Huapi. En Bariloche is een paradijs voor iedereen die van chocolade houdt. Ze hebben hier winkels zo groot als een supermarkt met alleen maar chocola. Ook als chocoladefondue!

Voor het eerst overnacht boven de 5000 meter. En dat was te merken! Ik had behoorlijk last van slapeloosheid, je bent moe en wilt wel slapen maar op een of andere manier lukt het gewoon niet. Een kort nachtje dus. Maar we klagen niet want het kan allemaal veel vervelender op deze hoogte.
Als we wakker worden openen we eerst de gordijnen van ons kamertje. En daar ligt hij dan in volle glorie; Qomolangma op z'n Tibetaans ofwel Mt. Everest. Het is weer een wolkeloze dag en de witte top steekt scherp af tegen het heldere blauw.

Baku maakt zich klaar voor de Eufacupfinale van volgende week. Arsenal en Chelsea treffen elkaar dan in de plaatselijke arena. We komen er langs op weg naar de stad vanaf het vliegveld. Het hele stadion wordt gebruikt is een soort giga lichtscherm waarop de aanstaande match gepromoot wordt. Imposant gezicht zo in het donker.

Zhongdian ligt op een hoogte van 3200 meter maar als je hier rondloopt ervaar je dat niet eens zo heel erg. Natuurlijk is de lucht wat ijler en de zon heel fel maar als je kijkt hoe deze plaats gelegen is lijkt het veel minder hoog. We zitten hier namelijk op een soort hoogvlakte die omgrenst is door echte hoge bergen in de verte. Voor je gevoel begint "de hoogte" dus pas bij die bergen terwijl je nu dus best al wel hoog zit.

De laatste dagen in Australie. We wisselen tussentijds nog even van hostel. Dit kost niet al te veel moeite want er zitten er hier een stuk of tien bij elkaar. De gemiddelde leeftijd van de medekamergenoten is hier wel erg laag geworden en de hoeveelheid herrie is ongeveer evenredig gestegen dus we slijten de laatste dagen nog lekker even in een tweepersoons kamer in de Kangoo backpackers.