Het Ganga Fuji Home in Varanasi. Ergens in een van de smalle steegjes die het doolhof van de oude stad vormen. Gisteravond met hulp van een commisiemannetje uiteindelijk gevonden. Het maakte even niet meer uit, normaal vragen we ze vriendelijk om op te donderen, nu na een leuke wandeling door de stad met het zweet op het voorhoofd wilden we maar twee dingen; douchen en slapen!

De Burana toren pakken we mee op weg naar Bishkek. Het is nog een aardig stukje rijden terug van Son Kul. Eerst twee uur om weer bij de afslag op de hoofdweg te komen en dan nog een uurtje of wat richting Bishkek. De vallei waar Bishkek in ligt is aanmerkelijk groener dan wat we tot nu toe gezien hebben.

Vandaag weer een dagje gravel. Van de kokerbomen gaan we oostwaarts richting grens en het Kgalagadi Transfrontier Park. Dit is weer richting Kalahari en al snel rijden we weer door rode duinen. De duinen liggen allemaal langgerekt van noord naar zuid en aangezien wij hier haaks op rijden krijgen we een uurtje achtbaan cadeau. Continu duin op en weer duin af.

De Villarica vulkaan is er ook alweer eentje met de perfecte vorm. Mooie kegel, witte top en een fraai pluimpje rook wat afsteekt tegen de blauwe hemel. Want mooi weer is het die eerste dag onder de vulkaan. Het dorpje waar we zitten heet Pucon en is de populairste bestemming in de zuidelijke Andes voor Chilenen. In de zomermaanden is het hier mas massatoerisme, nu is het perfect. Niet druk en doordat er nu veeeeel meer hostels zijn dan bezoekers zijn de prijzen heerlijk betaalbaar.

Vanochtend eerst wat emails rondgestuurd. Onze Tibettrip blijkt bijna een week eerder te kunnen starten, de permits zijn sneller te regelen. We vertrekken nu 27 April. Een mooie meevaller dus. Daarna met de bus naar Lijang. Eigenlijk een luilekker ritje, want het duurt maar drie uur en de weg is in goede staat. Ook vandaag weer heerlijk weer. Als we in Lijang aankomen worden we gedropt bij het busstation. Dat ligt echter nogal een eindje van de oude stad waar we een willen dus tijd om een stukje te lopen. Een brede straat die we door lopen is helemaal afgezet door de politie. Even later blijkt waarom; we lopen langs het stadion en daar wordt vanmiddag de interland China - Australie gespeeld. Bij de ingang staan wat vrouwen met kaarten te zwaaien. Het lijkt ons wel wat en voordat we het weten hebben we twee kaarten voor de wedstrijd van over 1 1/2 uur. Nu nog een guesthouse...

Voor het eerst staat er iemand met een bordje met onze naam er op te wachten bij de uitgang van het vliegveld. We worden opgehaald, wat een luxe. Het leek ons wel een goed idee dit keer. We komen tenslotte pas na middernacht aan en dan is het wel gemakkelijk om je taxi en hotel alvast maar geregeld te hebben. En dus zoeven we in no-time over een bijna verlaten snelweg richting Casablanca.