Op tijd opgestaan en de tassen gepakt. Vervolgens op straat verse broodjes gekocht voor in de trein. Er staan 's ochtends altijd verschillende stalletjes met allerhande etenswaren. Ze hebben hier broodjes die een beetje op shoarma broodjes lijken. Verkrijgbaar met en zonder vulling. En ook zonder vulling prima te eten. Lichtgezouten en nog lekker warm.

We hebben vandaag een rustige start. De weg is nl. iets verder op tot twaalf uur gesloten wegens wegwerkzaamheden. We gaan eerst een paar huizen in het dorpje waar we nu zijn bezoeken. De Tibetaanse huizen hebben allemaal dezelfde bouw. Ze zijn robuust gebouwd met witte buitenmuren en prachtig geverfd houtsnijwerk rond de ramen. De huizen die we bezoeken zijn vrij recent gebouwd. Beneden zijn stal en en werkplaats, boven is de woon/slaapkamer annex keuken.

Het was een heel kort nachtje vannacht. De laatste wedstrijd van onze jongens voor dit EK gezien en een uurtje later ging alweer de wekker. Snel de spullen gepakt en gelopen naar het guesthouse waar we afgesproken hadden. Het is nog voor zevenen maar er staat al een mannetje te wachten. Achter op de brommer scheuren we even later door de nog rustige straat naar een ander meetingpoint bij een grotere weg. Hier duurt het weer een tijdje en gaandeweg verzamelen er steeds meer mensen die ook richting Cambodja gaan.

De laatste dagen staan eigenlijk al een beetje in het teken van de terugreis. Van Twee Rivieren rijden we naar Upington aan de Oranjerivier. En voor het eerst weer een rivier MET water! Upington is overigens een erg druk en industrieel stadje. Maar de camping is dan weer prachtig gelegen op een eiland in de rivier. Voor het eerst weer ons tentje op gras opgezet!

De eerste dag begon met een busrit naar Dhunche, een klein plaatsje in de bergen vanwaar de trek begint. Om zes uur 's ochtends ons gemeld bij het grote busstation hier in Kathmandu. Volgens de informatie zou de bus om half zeven gaan. Dit blijkt prima te kloppen alleen is deze al uitverkocht. Dus een uurtje wachten op de volgende bus.

De eerste zonnestralen schijnen over het dorre woestijnlandschap onze coupe binnen. De trein heeft vannacht zo’n 600 kilometer gereden en we zijn al aardig in de buurt van Shiraz. Een van de treinmannetjes komt langs met koffie en een muffin en we maken ons ontbijtje compleet met broodjes smeerkaas met komkommer die we zelf hebben meegenomen.