Voor ons laatste treinritje gaan we een keertje niet via Kioto station. We lopen nu eerst naar een station in de buurt om daar de Keihan lijn te pakken. Met deze trein kunnen we weer vlak in de buurt van ons volgende hotel uitstapppen. Het is maar een kort ritje en na een klein uurtje staan we midden in Osaka.

Top app's en links om rond te reizen in IJsland.

We rijden door de smalle Caprivistrook naar het westen van Namibië. Hier nog veel kleine dorpje met hutten en overal vee. Onderweg staan er in een dorpje wat mensen met houtsnijwerk langs de weg. Hier wat lokale kunstnijverheid ingeslagen. En dan weer door. Het is een enorm lang recht stuk weg.

Argentinië, nieuw land nieuwe avonturen!
Mendoza is de eerste stad die we aandoen. De rit er naar toe is prachtig. Dwars door de Andes. Een tunnel vormt de feitelijke grens tussen Chili en Argentinië maar de paspoort controle is een kilometer of wat verderop. In een enorme hal staan alle douane kantoortjes. Overdekt dus, wat op deze hoogte geen overbodige luxe is. Het is er nu al lekker fris, laat staan in de winter.

Deze ochtend worden we gewekt door het geluid van regen. Het komt gestaag naar beneden. De bergen zijn gehuld in dichte nevel.
We rijden de eerste twee uur ook nog in de regen. Het zijn mooie brede valleien met dennenbossen en veel watervallen. Sommige komen van enorme hoogte naar beneden. Gelukkig regent het nooit lang, geleidelijk klaart het op en rijden we weer in de zon. In Lunang hebben we geluncht in een klein tentje. Na een uurtje rijden is er weer een roadblock vanwege wegwerkzaamheden.

Als we Borocay verlaten is het een beetje aan het opklaren..., zal je altijd zien... We pakken een barca naar het eiland Panay. Het is maar een minuut of 10, Borocay ligt echt heel dicht voor de kust. Hier met een minibusje verder. Is er weer een van het type niet zeuren en doorrijden, vinden we niet erg! Lekker snel dus naar de andere kant van Panay. In Iloilo overnacht, niet echt een heel bijzondere stad. Gelukkig treffen we het toevallig enorm met het hotel, het Sarabia Manor. Een superdeluxe megagebouw met een entree waar je een vliegtuig in kan stallen. En toch ook nog wat heel betaalbare kamers. Zit je wel in de vergane glorie vleugel op een kwartier lopen door gangen en trappen, maar wel met alle voorzieningen van het hotel. En ze hebben hier dus een groooot zwembad. Heel prettig voor de rest van de middag.