Van Medellin pakken we de bus naar Armenia. Staat een uur of zes voor, wordt een uur of acht. Maar wel een fraaie rit die eindigt door de koffieplantages van de Zona Cafetaria. De buschauffeur zet ons af bij een splitsing waar we de bus naar Salento kunnen pakken. Was een goede tip want het scheelt zeker een uur reistijd. En dan met een klein busje naar Salento. We doen dit dorpje eigenlijk vooral aan om de lange reis van Medellin naar Popayan te breken, maar het is ook een heel leuke plek om te verblijven.
.
Regen, regen, regen, hier in Panama City leek er geen eind aan te komen. Tot vandaag dan, want opeens was het vanmorgen droog. Gelijk de bus gepakt naar de Miraflores sluizen bij het Panama kanaal. Het is vandaag weer een bedrijvige dag. Gisteren was bijna alles gesloten vanwege een feestdag. De wijk waar we zitten is al niet heel erg vrolijk, maar met al die gesloten rolluiken en de hele dag regen zag het er helemaal treurig uit.
De trein van Bikaner naar Jaisalmer rijdt pas sinds een maand of wat op dit traject. En kennelijk moet daar nog wat extra bekendheid aan gegeven worden want zo leeg hebben we ze nog niet meegemaakt. Zijn ze normaal tot de laatste plek volgeboekt, hier hebben we op een gegeven moment de komplete wagen voor ons zelf.
Bij boeking zagen we dat er geen aircowagon was en dus gekozen voor de normale sleeperwagon. En dat blijkt in de woestijn niet zo'n heel goed idee... De eerste uren gaan nog wel qua temperatuur want we zijn vroeg vertrokken, maar er begint meteen een geweldige stofwolk naar binnen te komen. Na een uurtje of wat is alles bedekt onder een enorme laag stof. Het zonnetje straalt inmiddels ook op volle kracht en de temperatuur loopt lekker op.
Het liefst waren we met de trein van Agra naar Jaipur gegaan, maar helaas geen plek meer vrij in de trein. En dus maar de bus genomen. Het is maar een ritje van zes uur maar vermoeiend was het zeker. Hoewel we een "luxe" bus gekozen hadden bleek deze weer van het uitgewoonde type. En na zes uur met alle raampje's open tegen de hitte kwamen we aardig uitgeteerd aan in Jaipur.
Na een nacht in Uyuni gaan we richting Potosi. We hebben gisteren bij de busonderneming al twee tickets gekocht dus we hebben mooi de plaatsen voorin. Dit is aardig voor de beenruimte alleen het zicht is wat minder want de bussen hebben hier allemaal een scheidingswand met deur tussen de chauffeur en de passagiers. Er zitten wel ramen in maar daar hangen weer gordijnen voor... we moeten het dus doen met de ramen aan de zijkant.
Het is weer vroeg als we vertrekken uit Langmusi. Er is nog weinig volk op straat en de meeste actie komt van de boer die z'n yaks door de straten drijft. Mooie beesten zijn het, zo groot en indrukwekkend en evengoed zo schijterig als je op ze afloopt. Het is de enige afleiding op dit uur want verder blijft het stil. Iets te stil eigenlijk want de bus komt niet opdagen.








