De Ruta 40 is voor Argentinie wat de route 66 in de USA is. Een weg van de grens met Bolivia heel in het noorden tot in Vuurland in de zuidelijkste punt. Wij pakken het stuk tussen El Chalten en Esquel. In het geheel een heel klein stukje, maar toch nog twee dagen met de bus. En een stuk door een van de dunst bevolkte gebieden op aarde. Slechts een paar kleine plaatsjes passeren we en een hand vol estancia's. Het landschap is vooral heel leeg.
.
Dag 2, van Samye naar Nagartse
Vroeg opgestaan want het wordt een lange dag. Het schemert nog een beetje als we de kloosterpoort uit rijden. De eerste kilometers gaan weer door een prachtig zandduinen landschap. Af en toe zijn er kleine oase's waar men bomen heeft geplant en beekjes stromen. Op deze plekken wemelt het van de hazen, ze schieten links en rechts voor de auto weg. Hierna klimt de weg omhoog en kijken we over de rivierdelta uit. Op een rotspunt vlak langs de weg zit een grote arend. Als we de auto stoppen blijft hij rustig zitten, dus een mooie kans om foto's te maken.
De busrit van Arequipa naar Nazca duurt zo'n tien uur. Zodra we Arequipa verlaten is het gedaan met de hoogvlakte en zakken we naar zeeniveau. Bijna zeven weken op hoogte geweest. We rijden nu weer de woestijn in. De enorme zandduinen liggen van ver in het binnenland tot in de zee. Het is een onherbergzaam ruig landschap, maar mooi om te zien. Het hele stuk tot Nazca blijft woestijn, onmetelijk groot.
Vroeg opgestaan want we gaan naar Ankor Wat. Eerst op straat wat water en stokbroodje's gekocht. De stokbroodje's vindt je overal in Azie waar de Fransen hebben gezeten. We zagen ze al eerder in Laos en Vietnam. En het is heerlijk om de dag met een gewoon lekker stokbrood te beginnen!
Na Aleppo bussen we verder naar Hama. Ook dit is weer een niet al te lange rit. Wel een voordeel van het reizen hier dat het busvervoer goed geregeld is en de afstanden relatief kort. In de bus voel je je bijna beschaamd om wat te eten te nemen. Hoe anders dan in bijvoorbeeld Azie waar iedereen de hele rit zit te eten; hier eet of drinkt niemand wat in de bus. Men kijkt naar de Arabische variant van de Bollywood films, volgens mij komen ze uit Egypte, en wacht rustig op het bekertje met water wat de busboy komt brengen. Heel rustig allemaal....
We gaan vandaag Bagan bekijken. Bagan is een heel bijzondere plek. Er is hier zo'n 1300 jaar geleden een enorme verzameling tempels, pagodes en stupa's op een tiental vierkante kilometer gebouwd. Als je door het plaatsje loopt zie je links en rechts al restanten van tempels maar het merendeel staat in de akkers om het plaatsje heen. Totaal zijn het zo'n 2400 stuks. Je zou in Nederland alle middeleeuwse kerken op een kleine oppervlakte bij elkaar moeten zetten om iets vergelijkbaars te krijgen.








