Een mooie manier om een beetje te ervaren wat de Onkovango is, is een tripje met een Mokoro. Dit is een tot kano uitgehakte boomstam die wordt voortbewogen door een man met stok die op de achterkant van de Mokoro staat. We vertrekken vroeg met een motorbootje wat ons naar het dorpje brengt waar de Mokoro tripjes starten.

We steken de Andes over van Bariloche naar Puerto Montt. Zodra we de grens zijn gepasseerd wordt alles groen. De dorre Argentijnse steppen maken plaats voor sappig groene graslanden. Welkom in Chili. We overnachten in Puerto Montt. Een vrij grote havenplaats. Heeft de naam nogal vreselijk te zijn maar het valt ons alles mee. Op straat een dametje ontmoet, Nelda van de gelijknamige Hospedaje. Klein en gezellig oudbollig huis, inrichting a la jaren zeventig. Maar prima overnachting, zelfs hier wifi!

22 December. Van Puno met de bus naar Cusco. Het is halverwege de middag als we arriveren op de "terminal terrestre", het plaatselijke busstation. Een taxi genomen naar het plaza midden in het centrum. We hebben al vrij snel een hostal gevonden wat ons wel aan staat. Vlak bij het plaza met een overdekte binnenplaats. Een heel rustig plekje.

Met de bus gaan we door het grootste deel van Centraal Sarawak. Eerst naar Miri, vervolgens Bintulu en uiteindelijk Sibu. Het zijn alle drie bedrijvige provincie stadjes. Niet heel fraai of zo, meestal gewoon de saaie vierkante betonbouw. Maar wel alle drie gelegen aan rivieren naar zee. En dat maakt dat het vooral aan het einde van de middag lekker afkoelt door de wind vanaf zee. Is ook wel welkom want het is alle dagen vol op zon waardoor het rond de middag bar heet is.

Bandar Seri Begawan. Zo'n prachtige exotische plaatsnaam schept natuurlijk verwachtingen. Het is de hoofdstad van Brunei, een oliestaatje aan de westkust van Borneo. We komen hier met de boot vanuit Kota Kinabalu via Pulau Labuan. Een eilandje voor de kust. Het zijn enorme lange speedboten en ze zijn een stuk sneller dan de bus over land. We zitten drie nachten in de hoofdstad zelf. Heel rustig stadje met veel dure auto's. De olie is hier big business.

Deze dag begint met een ontbijt in het guesthouse. Lekker hoor, niets hoeven doen en uitgebreid eten! Gelukkig kan Anita weer iets gemakkelijker bewegen en is de pijn weg. Alles rustig ingepakt en in een schoon gewassen auto (service van het huis) op pad richting Windhoek.