De dag van vertrek in Pucon is het weer omgeslagen. De hele dag regent het dat het giet. 's Avonds steekt de wind op en wordt het echt een ouderwets noodweer. De elektriciteit in heel Pucon is uitgevallen en in het aardedonker lopen we richting busstation. Overal liggen enorme takken die van de bomen zijn gebroken. Gelukkig vertrekt de bus wel gewoon, maar na een kwartiertje moet hij alweer stoppen omdat de weg geblokkeerd is. Het duurt een uurtje voordat we verder kunnen. De rest van de nacht verder geen vertragingen....

Om zeven uur vertrokken met een busje naar Rincon de la vieja. Kost wel een paar duiten maar bij gebrek aan alternatieven leveren we ons maar over aan de Costaricaanse dollarmakers. Het moet de moeite zijn.
Als we richting het natuurgebied om de vulkaan hobbelen begint het al weer zachtjes te regenen. Twee weken droog in Nicaragua en we zijn nog geen dag in Costa Rica en …., ja hoor!

De Grampians is een van de grootste nationale parken in Victoria. Een berggebied wat opeens tussen het groen vol koeien en schapen opduikt. Het is ook een van de zwaar getroffen gebieden van recent extreem natuurgeweld. Wat dat betreft heeft Australie z'n deel de afgelopen jaren wel gehad. Extreme droogte, enorme bosbranden en enorme overstromingen. Afgelopen Januari ging het in deze regio mis.

We zitten in het droge hoogland van Noord Argentinië. Cafayate. Daar waar de zon bijna altijd schijnt. In elk geval nu wij hier zijn. Het is heet! In de middag steekt er een stevig windje op wat het in elk geval wat draaglijker maakt maar zeker niet afkoelt. Veel drinken dus, liters gaan er doorheen. En hier is dat ook weer veel wijn want Cafayate ligt tussen de wijngaarden en heeft een groot aantal bodegas. Allemaal op loopafstand in het dorp, dus we doen een ook hier een rondje proeven van al het heerlijks.

Vanaf Dunedin volgen we de "Southern Scenic road". Een mooi weggetje dus. De wegen zijn sowieso lekker om te rijden. Heel rustig en alleen bij de echte grote steden iets wat op een snelweg lijkt. De grootste opstoppingen tot nu toe zijn de kuddes schapen die over de weg worden verplaatst. Bij de Curio bay de resten van een versteend bos in de branding zien liggen en vervolgens slingert de weg langs de kust verder tot Invergargill. Dit was de volgende stopplaats.

Onze eerste reisdag. Vandaag gaan we naar Nationaal park Torteguero aan de Caribische kust. Eerst een taxi genomen naar Caribe Terminal, het busstation vanwaar alle bussen richting deze hoek gaan. Bus gepakt naar Cariari. Na een minuut of tien zijn we buiten de beton jungle van San Jose en heeft deze plaats gemaakt voor de groene variant. Mooie rit door de bergen die de scheiding vormen tussen San Jose en de kust regio. Overal alle kleuren groen tegen de hellingen. Rond de middag in Cariari. Het is hier inmiddels een stuk vochtiger en warmer dan in de hoofdstad.