Het is nog steeds monsoon in Noord India. En dat betekend dus veel regen. De afgelopen dagen zo goed als continue. En ook hier is men verbaasd dat het zo lang doorgaat, eigenlijk hoort het half september wel eens over te zijn, en ook zo heftig is. En al dat water moet zo zijn weg vinden door de bergen, en de gevolgen daarvan ondervonden we op ons busreisje van Dharamsala naar Manali.

Vanuit Madaba de bus naar Amman genomen. Bij het Abdali busstation een taxi genomen naar downtown. Alles komt nu bekend voor, dat is het mooie als je ergens een tweede keer komt. We weten nu precies waar te gaan.

Ditmaal wel een kamer bij het Palace hotel weten te bemachtigen, de vorige keer zaten ze vol. Warm aanbevolen in de LP en dit keer geheel terecht want dit is een perfect hotelletje. Midden in downtown en toch rustig gelegen en het ziet er allemaal ook nog eens erg netjes uit.

Met de bus Tokyo uit. In eerste instantie lijkt er geen einde aan deze megastad te komen. En dan opeens maakt het beton plaats voor groene heuvels die al snel weer overgaan in heuse bergen. Tunnel na tunnel passeren we op de weg door de Japanse alpen naar Matsumoto. Halverwege zowaar een uur in een echte Japanse file. Het is druk richting Alpen tijdens de Golden Week.

We werken ons langzaam omhoog langs de oostkust van het Noordereiland. In Napier even naar de art-deco gebouwen gekeken. De kust is hier lang met veel kiezelstranden. Een lekkere hoek voor surfers want de golven zijn vaak erg hoog.
We gaan via Waioa naar het Te Urewera national park. Het is een heel eind over onverharde weg. Het gevolg is wel dat het er heel rustig is. De meeste camperrijders beginnen er niet aan.

Onze reis door het Indiaas subcontinent. We starten in Varanasi en maken een reis door Rajastan naar Mumbai. Langs oude steden, historische forten en vele heilige plekken. Een geweldig en indrukwekkend land wat vanaf de eerste tot de laatste minuut overdonderd en je pakt. Dit filmpje vormt een korte impressie van wat we zoal tegenkwamen. Veel plezier!

Om zeven uur vertrokken met een busje naar Rincon de la vieja. Kost wel een paar duiten maar bij gebrek aan alternatieven leveren we ons maar over aan de Costaricaanse dollarmakers. Het moet de moeite zijn.
Als we richting het natuurgebied om de vulkaan hobbelen begint het al weer zachtjes te regenen. Twee weken droog in Nicaragua en we zijn nog geen dag in Costa Rica en …., ja hoor!