We werken ons langzaam omhoog langs de oostkust van het Noordereiland. In Napier even naar de art-deco gebouwen gekeken. De kust is hier lang met veel kiezelstranden. Een lekkere hoek voor surfers want de golven zijn vaak erg hoog.
We gaan via Waioa naar het Te Urewera national park. Het is een heel eind over onverharde weg. Het gevolg is wel dat het er heel rustig is. De meeste camperrijders beginnen er niet aan.

De Jeepney. Filipijns icoon. Er moeten er miljoenen van rondrijden, alleen al in Manilla. Althans zo lijkt het. Ze zijn werkelijk overal en komen overal, de straten staan er mee vol. Het is het transportmiddel waarmee je in elk gehucht kan komen. Deze “busje's” zijn ooit ontstaan uit Amerikaanse legerjeeps. Die waren hier in overvloed met de langdurige aanwezigheid van het Amerikaanse leger en bleken ook heel geschikt voor personenvervoer. Inmiddels zijn ze enorm verlengd zodat er flink wat mensen in kunnen en worden ze opgepimpt tot ware kunstwerken. Bijna elke Jeepney ziet er fantastisch uit. Een overdosis aan blingbling en paintbrush. Als de straat weer eens vol staat is het net of je op de kermis bent. Minder geweldig is de enorme hoeveelheid rommel die uit de uitlaat komt. Vrijwel zonder uitzondering rijden ze rond met een tornado aan uitlaatgassen aan de achterzijde. Het is dus vrij smoggie in Manilla...

Vandaag op pad in La Serena. Eerst langs een park met een kleine stads dierentuin gelopen. Voor het eerst lama's en condors gezien. Verder een rondje langs oude kerkje's en kerken en een markt bezocht. De website weer eens wat bijgewerkt en toen naar de supermarkt voor lunch en diner. De supermarkten zijn hier enorm en heel westers.

De ‘Arc de Triomphe’ is het eerste bijzondere bouwwerk wat we zien hier in Astana. ’s Ochtends om vijf uur vanuit de taxi. Ook hier dus al een replica. Hij staat midden op de toegangsweg vanaf het vliegveld omgeven door een eindeloze hoeveelheid nieuwbouw. Allemaal woonwijken.

Vandaag gaan we reizen van Almaty naar Karakol. En dan niet via Bishkek, maar via Kegen en door de Karkara valley. Met grensovergang in ‘the-middle-of-nowhere’. Via internet hebben we vooraf een ‘mannetje-met-auto’ geregeld en keurig op de afgesproken tijd staat Sergei op de stoep. Met Mitsubishi 4WD bussie om ook de slechte stukken door te komen.

Dag 5, van Shigatse naar Sakya

Als we deze ochtend Shigatse uitrijden houdt het asfalt na een kilometer weer op en gaat over in een onverharde weg. Tot zover de 2e stad van Tibet. De hele stedelijke invloed is gelijk verdwenen, van het ene op het andere moment rij je weer in het onherbergzame gebied. Slechts af en toe een dorpje of een herder met schapen.