We hebben vrij lang getwijfeld over hoe naar Machu Picchu te gaan. Via de wereldberoemde Inka trail of met de trein. Enerzijds willen we de Inca-trail wel gaan lopen, maar het massale weerhoudt ons er een beetje van. Het is zo enorm populair dat je soms wel met 500 man tegelijk de berg opgaat. Daarbij is het hier in Cusco een beetje doorgeslagen wat de prijzen betreft. Misschien is het de Hollandse zuinigheid, maar alles is hier wel erg veel duurder.

We zitten in het droge hoogland van Noord Argentinië. Cafayate. Daar waar de zon bijna altijd schijnt. In elk geval nu wij hier zijn. Het is heet! In de middag steekt er een stevig windje op wat het in elk geval wat draaglijker maakt maar zeker niet afkoelt. Veel drinken dus, liters gaan er doorheen. En hier is dat ook weer veel wijn want Cafayate ligt tussen de wijngaarden en heeft een groot aantal bodegas. Allemaal op loopafstand in het dorp, dus we doen een ook hier een rondje proeven van al het heerlijks.

Vandaag is het Diwali, hindu feestdag in heel India. Al dagen zie je op staat allerlei felgekleurde versiering te koop waar vervolgens huis en haard mee worden opgetooid. En feestverlichting, heel veel feestverlichting. In alle kleuren en het liefst knipperend, ook de guesthouses en hotels hangen er mee vol. Het geeft een heel feestelijk sfeertje, een soort kerstmis. 's Avonds gaan ze los met vuurwerk, elke keer als we de afgelopen dagen op een dakterras in het donker zitten te eten zie je links en rechts de vuurpijlen gaan.

Het is weer vroeg als we vertrekken uit Langmusi. Er is nog weinig volk op straat en de meeste actie komt van de boer die z'n yaks door de straten drijft. Mooie beesten zijn het, zo groot en indrukwekkend en evengoed zo schijterig als je op ze afloopt. Het is de enige afleiding op dit uur want verder blijft het stil. Iets te stil eigenlijk want de bus komt niet opdagen.

Vandaag gaan we echt de hoogte in. Hisor lag nog op een hoogte van 2800 meter, nu gaan we de Oost Pamir in en komen we nergens meer onder de 3700 meter. Eens kijken hoe we dat gaan beleven!

Ons laatste deel Sri Lanka gaat langs de zuidkust. Dit is waar de goudkleurige zandstranden zijn, baaitjes omzoomd met palmbomen en gevuld met een azuurblauwe zee. Idyllische plekjes.
Maar dit is ook waar de tsunami het hardst heeft toegeslagen. Veel van de dorpjes zijn destijds vrijwel kompleet weggevaagd. Maar er is de afgelopen jaren ontzettend veel hersteld. In de dorpjes zelf is meestal niets meer te zien wat er nog aan herinnert maar kom je hier iets buiten dan staan er nog vaak ruïnes van huizen die nooit meer hersteld zijn. Geen overlevenden, geen geld, wie zal het zeggen... Stille getuigen van het drama van bijna zeven jaar geleden.