Van Inle lake naar Yangon.
Het zijn de laatste twee dagen van onze trip en deze staan vooral in het teken van veel autorijden. In kilometers stelt de afstand dan wel niet zo heel veel voor, het zijn wel twee volle dagen rijden om deze te overbruggen. Het is namelijk veel rijden door de bergen en de snelheid is ook laag door de vele vrachtwagens en ander langzaam verkeer wat te passeren is. Qua bezoeken houden we het ook een beetje voor gezien. We hebben nu wel weer even genoeg tempels en Boeddha's bewonderd.

Ons vluchtje uit Udaipur land om een uur of vier 's middags in Mumbai. Bij de uitgang van het domestic vliegveld staan de taxi mannetje's al op de uitkijk. Quasi nonchalant tegen een hek geleund houden ze alles wat westers lijkt nauwlettend in de gaten en zodra je de schuifdeuren uitloopt komen ze in actie.
Inmiddels weten we de gangbare prijs en we proberen er een te vinden die op z'n minst net z'n vraagprijs in de buurt komt. Zoals meestal valt het niet mee en we lopen de straat op om bij de geparkeerde taxi's ons geluk te beproeven. Uiteindelijk bij een mannetje die de normale prijs vraagt ingestapt en op pad. Het blijkt een of andere koppelbaas te zijn en via een korte tussenstop, wisselen van taxi en een verse chauffeur gaan we eindelijk op pad.

s' Ochtends eerst gebeld naar de campermannen. Helaas blijken ze er niet helemaal klaar voor te zijn. Het wordt vanmiddag of morgenochtend. Niet echt een heel groot probleem, we spreken morgenochtend af en gaan vandaag Auckland verkennen.
Het is vandaag bewolkt en dan merk je meteen dat het hier kouder is dan in Australie. We kunnen nu weer een fleece en jas aan.

Onze volgende bestemming is het Ningaloo National park. Het is een kleine dag rijden van de Blowholes naar Exmouth, het plaatsje wat de "poort" naar Ningaloo is. De eerste nacht blijven we in Exmouth. Exmouth ligt op een landtong waarvan een groot deel het nationale park is. Aan alle kanten ligt de zee en vanaf de hoofdweg lopen er overal paden naar baaien en stranden.

Vanochtend eerst wat emails rondgestuurd. Onze Tibettrip blijkt bijna een week eerder te kunnen starten, de permits zijn sneller te regelen. We vertrekken nu 27 April. Een mooie meevaller dus. Daarna met de bus naar Lijang. Eigenlijk een luilekker ritje, want het duurt maar drie uur en de weg is in goede staat. Ook vandaag weer heerlijk weer. Als we in Lijang aankomen worden we gedropt bij het busstation. Dat ligt echter nogal een eindje van de oude stad waar we een willen dus tijd om een stukje te lopen. Een brede straat die we door lopen is helemaal afgezet door de politie. Even later blijkt waarom; we lopen langs het stadion en daar wordt vanmiddag de interland China - Australie gespeeld. Bij de ingang staan wat vrouwen met kaarten te zwaaien. Het lijkt ons wel wat en voordat we het weten hebben we twee kaarten voor de wedstrijd van over 1 1/2 uur. Nu nog een guesthouse...

Het is vandaag zondag. Gisteren werd dit kleine stadje werkelijk overspoelt met Chinese tourgroepen. Bus na bus kwam z'n lading legen. Het zag echt zwart van de mensen. De tourgroepen maken ook dat het zo massaal overkomt. Vanaf het moment dat ze de bus uit mogen verplaatst iedereen zich met "de groep". Er komt dus altijd een groep tegelijk dat mooie uitzichtpunt op of dat kleine restaurantje binnen. Soms denk je wel eens " nu even niet", maar dat hoort ook gewoon bij China. Als er hier maar een promille van de inwoners van een grote stad (zeg Shanghai, want die lopen hier veel rond) denkt "we gaan dit weekend lekker naar Yangshuo" dan zijn dat al snel weer een tiental bussen vol. Maar over het algemeen zijn ze heel gezellig en maken een hoop lol.