De eerste dag op pad. Over de afsluitdijk richting Groningen en de grens. Het is mooi helder lenteweer, het zonnetje schijnt recht de cabine in. Bij de grens met Duitsland is er grenscontrole, dat hebben we toch al een jaar of 30 niet meer meegemaakt bij de oosterburen. Maar ja, de tijden veranderen.
Het is niet al te druk en eigenlijk alleen bij de Elbetunnel in Hamburg loopt het vast. Maar ook niet dramatisch dus we zijn lekker op tijd bij de overnachtingsplek op het terrein van de Familia in Quickborn. ’s Avonds een rondje gelopen door de landelijke omgeving en een rustige nacht gehad.
.
We hebben ongelooflijk mazzel de dagen dat we varen met MS Norrona. Het is alle dagen prachtig rustig weer. En dus is het aan dek prima vertoeven. Soms moet je een beetje de luwte opzoeken en kan er nog wel een jas aan, maar er zijn ook momenten geweest dat we in T-shirt op het dek konden zitten. En dat kan heus wel anders zijn, deze route staat niet echt bekend om z’n mooie weer. Er staan op verschillende plekken op de dekken tafels en banken en de staff brengt ook mooie losse houten deckchairs naar buiten die je zelf een plekje kan geven. Goed geregeld allemaal.
We komen 09:00 uur in de ochtend aan in Seysfjordur. Na een uurtje zijn we van de boot en langs de douane. Ging eigenlijk redelijk vlot. Iedereen moet zich opstellen in lange rijen op de kade direct naast het schip. Om de beurt wordt er dan een deel van een rij richting de grenscontrole gestuurd. Maar daar staan ze gelukkig vooral te wuiven dat je door mag rijden. Vooral campertjes kunnen direct door. En dan zijn we in IJsland!
We ontwaken op de camping bij Studlagil met het zonnetje op de camper. En dus is het gelijk al lekker warm. Even ontbeten en dan rijden we de camping al weer af. En gelijk ook weer de gravelweg op. Na een minuut of twintig komt het asfalt weer in zicht en spoedig rijden we ook de ringweg 1 weer op. Opvallend hoe enorm rustig het hier is op de weg. Je komt slechts af en toe een tegenligger tegen, en dan is het nog meestal een toerist ook.
Vanuit Husavik is het drie kwartier rijden naar het Myvatn meer. We verlaten nu weer de kust en steken binnendoor met een stukje weer over de hoogvlakte. En alweer met de zon in ons gezicht! Het meer van Myvatn is het op drie na grootste meer van Ijsland. Myvatn betekend muggenmeer maar bij alle plekken die wij bezoeken zit vrijwel geen mug, alleen in een bosje direct aan het water vliegt wat rond maar zelfs dat stelt niets voor. Het hangt er dus kennelijk erg vanaf wanneer je bezoekt want het schijnt hier ook echt vaak vol met muggen te zitten.
Laugar is een dorpje van niks. Als er 40 huizen staan heb je het wel gehad. En toch hebben ze hier een fraai voetbalveld met loopbaan er om heen en een prachtig zwembad met binnen- en buitenbad. Hoe dan, vraag je jezelf toch af. We zijn al weer vroeg op pad en hoeven maar een klein stukje te rijden tot een van de bekende sights in IJsland: de Godafoss waterval. De parkeerplaats waar we indraaien is zelfs nog geheel leeg. Aan de overzijde lopen wel een paar mensen, maar het is gewoon nog erg rustig. Lekker!
Bij de Olis benzinepomp in Siglofjordur hebben ze een aantal auto was plekken op een rijtje. Een lange slang met een lans met was borstel, heel geschikt voor campertjes. Kan je mooi de boel wassen met uitzicht op het fjord en de hoge bergen er achter. En het kost ook nog eens helemaal niets. Aangezien het bussie al aardig stoffig geworden is van alle gravel wegen hebben we vanmorgen vroeg als eerste de zwabber er even over gehaald. Niet dat hij nu weer helemaal staat te glimmen, maar het is toch een stuk opgeknapt.
Vanuit Drangsnes is het een stukje langs het fjord en dan gaat de weg omhoog. Voordat we echt de Westfjorden inrijden krijgen we eerst een stuk hoogvlakte. Er ligt hier in de heuvels overal nog vlakken sneeuw. En er is ook overal smeltwater. In beekjes, stroompjes, watervalletjes en er vormen zich overal meren soms nog deels gevuld met ijs. En dat in een onherbergzaam landschap wat mooi op kleurt in de zon. Prachtig gebied.
Vanmorgen worden we weer wakken met de mistflarden die vanuit de fjord het land oprekken. Een beetje zoals we het gisteren hebben achtergelaten dus. Maar de zon laat zich gelukkig ook al weer regelmatig zien. Direct vanaf de camping gelijk een tunnel in om in Isafjordur te komen. Hier nog even grijswater geloosd en getankt zodat we weer even vooruit kunnen.
Vannacht was het onstuimig weer. Harde wind met veel regen. Als we opstaan in de wind wat gaan liggen en miezert het wat. En het ziet vooral heel grijs. We vullen nog even wat water bij en gaan dan op pad.
Vandaag verlaten we de westfjorden. Vanuit Reykholar rijden we eerst naar Budadalur. Op deze route twee watervallen bekeken. Weer twee van de minder bekende variant. Maar juist daarom erg de moeite. Eerst de Drifandagil en daarna eentje bij een stopplaats die niet eens een naam had. Daarna de hottub bij Lugar opgezocht maar het water was niet al te warm, dus die hebben we maar overgeslagen.
Vandaag gaan we een deel van Snaefellness verkennen. Dit is een grote landtong die tussen de Westfjorden en Reykjavik in ligt. Ze zeggen ook wel dat je hier heel IJsland op iets compactere schaal kunt zien en bovendien is het gemakkelijk te bereiken vanuit de stad. En dat merken we ook wel vandaag ook wel, het is hier een stuk drukker dan de afgelopen tijd in het noorden of de Westfjorden. Maar goed, dan wel weer op z’n IJslands, bij de bezienswaardigheden klontert iedereen samen maar op de wegen is het nog steeds heerlijk rustig.
Na een rustig nachtje wakker geworden met wat motregen. Maar zoals altijd wordt het ook wel weer vrij snel droog. Vandaag rijden we tot Akranes. Niet zo heel lang rijden. Het hele stuk vandaag is ook niet bijster interessant We stoppen nog wel bij een waterval en bij een hottub. Maar de hottub is niet heel erg warm dus die houden we ook maar even voor gezien. En dus vroeg in Akranes.
Vanmorgen regent het als we wakker worden. Even het kacheltje aan om de temperatuur binnen behaaglijk te krijgen, ontbijten en we zijn klaar om te vertrekken. Vroeg op pad want we willen de meute proberen te vermijden. Vandaag is het ook weer zwaar bewolkt maar gelukkig wel droog.
Vanuit Hella begonnen aan weer een een rondje watervallen. Een paar hele bekende, en op de route voor veel mensen dus we zijn niet de enige die een kijkje gaan nemen. Eerst naar de Seljalandsfoss, een grote waterval waar je achterlangs kan lopen. Massa’s mensen hijsen zich op de parkeerplaats gelijk in regenpak want hier kan je achter de waterval langs lopen.
Vanochtend begint de dag met een heldere hemel. Het plekje waar we staan is nu nog veel mooiere dan gisteravond. De lupines die om ons heen staan beginnen te stralen. Prachtig plaatje met de waterval op de achtergrond.
Vandaag is het weer een stralend zonnige dag! Als we vroeg opstaan is het al aardig druk op de camping. Het is dan ook wel een grote camping en er is hier in de omgeving veel te doen. Overigens ook keurig geregeld hier, voldoende douches in een gebouw met vloerverwarming!
Als we vertrekken maken we nog wat foto’s van de Skaftafell uitloper van de gletsjer die er nu veel fraaier bij ligt dan gisteren. Dan gaan kijken bij de Svinafellsjokul uitloper van de gletsjer. Hier kan je nog steeds gratis parkeren. Verder is het overal waar je je auto op een parkeerplaats neerzet bij de gletsjer uitlopen 1000 ISK betalen.
Vandaag is het echt slecht weer geworden. We worden wakker met regen en harde wind. Ons plekje naast de waterval in de vallei ziet er nu nog onherbergzamer uit. Gelukkig kan de kachel weer aan en is het snel aangenaam warm in het bussie.
Als we vertrekken blijft het regenen. We rijden vandaag weer langs de kust en langs de eerste fjorden sinds een tijdje. Maar het uitzicht is wel heel beperkt. De wolken hangen laag en de regen zwiept tegen de voorruit. Maar als het dan toch moet gebeuren dan is dit eigenlijk wel het beste deel van de route om slecht weer te hebben. Echt grote bezienswaardigheden zijn er hier niet meer dus komt het nu eigenlijk wel het beste uit.
Seydisfjordur is een dorpje van 700 inwoners. Het is prachtig gelegen aan het eind van de fjord en ingeklemd tussen de bergen die gelijk stijl omhoog gaan. De enige geasfalteerde weg gaat direct omhoog over de pas naar Egilstadir. En alles in het dorpje draait om de veerboot die hier aanlegt.
Het heeft ook helemaal geen grote haven, ze kunnen net twee schepen van formaat veerboot kwijt en hebben nog een klein haventje voor de lokale schepen.
