Gezellig Hollands weer als we vertrekken vanaf Schiphol. Alles grijs en grauw. Maar het goede nieuws is, we mogen eerder weg! Althans ten opzichte van de vertrektijd uit het mailtje van Xiamen Airlines van gisteravond waarin verteld werd dat de vlucht drie kwartier later vertrekt. En nu vertrekt íe toch weer op de oude tijd, hoe snel kan het gaan!

Vandaag is de eerste dag van de Golden Week. De vakantie week voor geheel Japan. En waar gisteren de straten hier gevuld waren met miljoenen mannen in pak zijn ze vandaag vrijwel geheel verdwenen. Lekker thuis met de family. En daardoor lekker rustig op straat.

Tokyo van uit de hoogte! Er zijn een paar plekken waar de bouwsels tot de wolken reizen. En dan heb je een mooi uitzicht! De bekendste is de Tokyo Sky Tree, een enorme toren die er uitziet als een zendmast. Hoog maar ook behoorllijk prijzig om te bestijgen. Er is een plaatselijke kopie van de Eiffeltoren maar die is aan alle kanten ingehaald qua hoogte. En er is het Tokyo Metropolitan Government Offices gebouw.

Met de bus Tokyo uit. In eerste instantie lijkt er geen einde aan deze megastad te komen. En dan opeens maakt het beton plaats voor groene heuvels die al snel weer overgaan in heuse bergen. Tunnel na tunnel passeren we op de weg door de Japanse alpen naar Matsumoto. Halverwege zowaar een uur in een echte Japanse file. Het is druk richting Alpen tijdens de Golden Week.

Kamikochi is een Nationaal park in de alpen tussen Matsumoto en Takayama. Vandaag vertrekken we uit Matsumoto om te verhuizen naar Takayama. En komt het dus prachtig uit om onderweg dit wondertje der natuurschoon even mee te pakken. Om acht uur 's ochtends staan we op het station.

Takayama heeft een oud centrum wat tegen de rivier aan ligt die dwars door het stadje stroomt. Het zijn smalle straatje met huisjes en vooral veel winkeltjes en eettentjes. We gaan hier heen in de ochtend want dan is er ook nog een markt op de oever van het riviertje.

Hotelkamers in Japan zijn klein. Nou ja, niet alle natuurlijk, maar als je het nog een beetje betaalbaar wilt houden en de goedkopere kamers boekt dan krijg je een bedje van 140 breed en een kamer er om heen die maar ietsje groter is.
Wel overigens voorzien van alle luxe maar gewoon klein. Tot vandaag dan.

De trein brengt ons in iets meer dan twee uur van Kanazawa naar Kyoto. We vertrekken in de regen, bij aankomst is het droog. De eerste indruk is in Kyoto goed geregeld. Het station aldaar is mega indrukwekkend. Niet zozeer aan de buitenkant, maar des te meer aan de binnenzijde.

Vanuit Kyoto is het maar een klein uurtje met de trein naar Nara. Dit was ooit de hoofdstad van Japan en wordt eigenlijk alleen door Kyoto overtroffen qua bezienswaardigheden. En Nara heeft een grote troef; de 1200 hertjes die door tempels, straten en parken banjeren.

Voor ons laatste treinritje gaan we een keertje niet via Kioto station. We lopen nu eerst naar een station in de buurt om daar de Keihan lijn te pakken. Met deze trein kunnen we weer vlak in de buurt van ons volgende hotel uitstapppen. Het is maar een kort ritje en na een klein uurtje staan we midden in Osaka.