Vandaag gaan we een deel van Snaefellness verkennen. Dit is een grote landtong die tussen de Westfjorden en Reykjavik in ligt. Ze zeggen ook wel dat je hier heel IJsland op iets compactere schaal kunt zien en bovendien is het gemakkelijk te bereiken vanuit de stad. En dat merken we ook wel vandaag ook wel, het is hier een stuk drukker dan de afgelopen tijd in het noorden of de Westfjorden. Maar goed, dan wel weer op z’n IJslands, bij de bezienswaardigheden klontert iedereen samen maar op de wegen is het nog steeds heerlijk rustig.
Het eerste plaatsje waar we door komen is Olafsvik. Met ook een gestrand schip op het strand, een groot regenboog wegdek, een bankje waar je moet kussen en een heel modern kerkje. Genoeg te zien dus. In Vik zit een kolonie Arctische sternen bij de ingang naar het dorp. Het zijn echte stuntvliegers die af en aan vliegen met kleine visjes in de snavel. En met z’n allen maken ze een hoop kabaal!
Hellisandur heeft zichzelf gekroond tot streetart hoofdstad van IJsland. Het is een klein plaatsje maar kennelijk met een groot gehalte aan kunstenaars want het staat vol met muurschilderingen en andere kunstzinnige uitingen.
Iets buiten Hellisandur is sinds een jaar een nieuw bezoekerscentrum voor het Snaefellness National Park geopend. Mooi modern gebouw en een kleine interessante expositie. Iets verderop staat bij Gufuskalor een enorme zendmast. Met z’n 423 mtr hoogte was het ooit een van de hoogste gebouwen van Europa. Ooit geplaatst door de Amerikanen en door de tijd heen diverse functies gehad. De laatste keer dat hij geschilderd werd was in de jaren 80 en die klus werd gedaan door een groepje mensen van onder de 20. Kennelijk de enigen die het aandurfden er in te klimmen.
Bij Saxholar een dode vulkaan beklommen zodat je vanboven de krater kon zien. En een mooi uitzicht op de omgeving. De vulkaan Snaefellness staat in het hart van deze landtong maar de besneeuwde tot zit tot u toe nog in de grijze wolken. Het is wat wisselvallig vandaag, af en toe regen, soms ook een beetje zon.
Bij Djupolon beach treffen we het niet. Eigenlijk regent het de hele tijd. Toch een rondje langs de rotsen en over het strand gemaakt. De zee is hier een stuk woester dan we tot nu toe gezien hebben. Grote golven de op de rotsen slaan. Het strand ligt vol met mooi afgeronde zwarte stenen.
En heel veel stukken rood verroest staal. Het is van een schip wat hier voor het strand vergaan is en door de enorme krachten van de zee in mootjes gemaakt is.
Bij Anarstapi is een prachtig grillig stuk rotskust met kliffen waar de zee door de eeuwen heen gaten in heeft gemaakt en eilandjes gevormd. De kliffen zitten vol met meeuwen die zitten te broeden. Er staat ook een gigantische trol gemaakt van lavasteen. Nu is het een stuk zonniger geworden en ook de Snaefellness laat zich inmiddels gedeeltelijk zijn. De sneeuwwitte kap steek fel af tegen het roodgrijze gesteente van de lagere bergen.
Dan pakken we nog een oud zwart kerkje mee in Budir waarna we een klein stukje verderop bij Ytri Tanga bij de zeehonden kolonie gaan kijken. Ook hier is de zee woest en zijn de golven hoog en alle zeehonden zijn in het water. Maar gelukkig wel redelijk vlak bij de rotsen zodat ze goed te zien zijn. Er zwemmen heel veel koppeltjes rond van moeder met jong. Ze dobberen wat tegen elkaar aan, kijken elkaar eens diep in de ogen, verdwijnen dan even onderwater om vlak daarna iets verderop weer boven te komen.
Inmiddels is het dan na zessen en we zijn vanmorgen al voor achten op pad gegaan. We geloven het wel voor vandaag. Het is weer een mooie dag geweest. Ergens langs te weg vinden we een mooi plekje tegen een dennenbos aan. Voor het eerst wildkamperen in IJsland.
