Om acht uur de bagage in de auto gepropt en vertrokken. We verlaten de highway en rijden ongeveer een uur lang over een dirtroad richting de Lamaling tempel. Deze tempel heeft een heel aparte bouwstijl. Het is een soort ronde toren, eigenlijk lijkt het wel een vuurtoren. Een prachtig gebouw.
Buiten lopen oude vrouwen met gebedsmolens rondjes om de tempel terwijl ze zacht hun gebeden prevelen. Bouke heeft foto's van de Daila lama mee en geeft er een paar aan de vrouwen. Ze zijn er ontzettend blij mee.

Om negen uur staat de pick-up voor. De tassen gaan in de bak en we kunnen op pad. Met Samy dit keer, hij is van een bedoeinen familie uit de buurt van Wadi musa en heeft de kameel verruild voor de 4WD en doet tegenwoordig trips. Gisteravond bij ons hotel nog even dit tripje geboekt, we gaan een dag door de woestijn bij Wadi rum en overnachten daar ook in een tentje.

Samy is een aardige vent, zoals de meeste nomaden een stevige kerel en met een zware stem. Later verteld hij ons dat ie op vijf pakjes sigaretten per dag zat, dus die stem is ook wel weer verklaard.... Maar na hartklachten nu vijf maanden sober en een stuk gezonder, je hoort nog eens wat.

Voor het hotel een taxi gepakt naar het busstation. Dit ligt weer een heel eind uit het centrum. De chauffeur zet ons voor het juiste busje af zodat we alleen maar hoeven over te stappen. De bussen zijn hier verbazingwekkend genoeg wat minder fraai dan in Syrie; kleiner en zonder airco.

Drie uur later in Wadi musa, dit is het plaatsje naast de ruïnes van Petra. Het is een groot dorp wat geheel teert op de inmiddels vele bezoekers die naar Petra komen. 

Van Amritsar gaan we naar Dharamsala. Er gaat een directe bus maar die vertrekt pas na de middag en dan kom je 's avonds pas zo laat aan. En we willen graag wat eerder arriveren dus gaan we voor de overstap in Pathankot. Deze bus vertrekt wel vroeg en zo staan we in het ochtendzonnetje op het busstation van Amritsar. Valt alles mee hier, het is een modern en schoon busstation. Dit in tegenstelling tot alles wat er voor komt rijden want dat zijn weer bussen uit het jaar kruikie...

Vroeg opgestaan want we willen bussen. Eerst met zo'n grappig golfkarretje het oude centrum uit en ons laten afzetten aan de buitenkant waar de "snelweg" passeert. Nu is het uitkijken naar de bus richting Xi'an. Het enige probleem, we hebben geen idee hoe ie te herkennen is.

We rijden door de smalle Caprivistrook naar het westen van Namibië. Hier nog veel kleine dorpje met hutten en overal vee. Onderweg staan er in een dorpje wat mensen met houtsnijwerk langs de weg. Hier wat lokale kunstnijverheid ingeslagen. En dan weer door. Het is een enorm lang recht stuk weg.